İnsanları başıboş ve kendi haline bırakırsanız, ya anarşist olurlar ya devlete başkaldırıp isyancı olurlar. Ya da rahatlığa alışır her şeyi boş verebilirler.
Baskı altındayken insanlar daha çok iş yaparlar, ülkenin refah düzeyini daha yükseğe taşırlar.
Muasır medeniyetler seviyesine çıkan ülkelere bakın -şapkanız düşmeyecekse bakarken- hepsinde devlet halkının efendisidir.
O devletler halkının neyi nasıl giyeceğine karışır, nasıl yaşayacağına karışır, neye inanıp neye inanmayacağına karışır.
Yoksa o devletlerin hiç birisi o medeniyetin dibine girerlerdi.
Bizim ülkemize bakın.
Devlet, millete hizmet etmek için değil, milletin kendisine hizmet etmesi için var.
Devleti yaşat ki, halk yaşasın sloganı ile çıkılmış yola onlarca yıl evvel.
Bu mantık hala tam olarak aşılabilmiş değil.
İş başına gelen hükümetler, kendilerine şartsız itaat eden bir halk istediklerinden, halkı sürekli zapt-ı rapt altında tutmak istediklerinden ve asıl amaçları muasır medeniyetin üstüne çıkmak olduğundan, halkına asla güvenmez.
Bu güvensizliğin altı da boş değil hani.
“Ya davulcu, ya zurnacı” atasözü bizim sadece ailelerimizde kızlarımız için söylenen bir söz değil.
Halkı da sürekli döveceksin, sıkıntıdan kurtarmayacaksın, azapta tutacaksın.
Kimisi gelecek iktidara memurunu fişleyecek, başını kapatıyor, namaz kılıyor, dini sohbetlere katılıyor, içki içmiyor, dans etmiyor falan diyecek.
Kimisi gelecek iktidara, o kadar özgürlük yanlısı olduğu halde, tepkilerden mi korkar, ya da şartlar mı henüz olgunlaşmadı bilinmez, öğrencileri önlük gibi, forma gibi çağdışı rezillikten kurtarır ama kendi maaş verdiği memuruna o serbestliği tanımaz.
Hani olur ya, daha fazlasını falan ister memur.
Ne ister mesela en fazla?
Serbest kıyafetten daha fazla ne isterse istesin, kimseye zarar vermeden istediği her şeyi yapmalı insan, derler özgürlük tanımı yapılırken.
Ama olmaz, n’olur n’olmaz. Halk serbestliğe daha henüz alışık değil. Özgürlük bize birkaç beden fazla gelir.
Bakın gelişmiş ülkelere, özgürlük o kadar geniş ama adamlar dünyanın en berbat ekonomisi ile yönetiliyor, yalan mı?!
İşin bir de başka bir tarafı var.
O kadar farklı bir ülkedeyiz ki, birileri gelip bizim ülkemizi incelese, ağzı bir karış açık kalır.
Devlet memurları arasında eşitsizlik var mesela.
Kadınlar her türlü kıyafeti (başörtüsü hariç) giymekte serbest. Daha bugüne kadar, mini etek, kot pantolon, oje, dar kıyafetler vs. yüzünden hiçbir devlet memuruna soruşturma açılmamışken- ki biz açılmasını da istemiyoruz- işine kot pantolon giyerek giden bir erkek memurun halini düşünmek bile istemiyorum.
Özgürlük bizi aşar, biz dünyada en yasakçı ve en zengin ülkeyiz. Özgürlüğü geniş olan ülkeler düşünsün!
