Ters Dolarizasyon Süreci Kalıcı Olur mu?

Türk lirası mevduatlarının toplam mevduatlar içerisindeki payının yüzde 60'ın üzerine çıkarak son yılların en yüksek seviyesine ulaşması, ters dolarizasyon sürecinde önemli bir eşiğin geride bırakıldığını göstermektedir. Bunun anlamı, tasarruf sahiplerinin yabancı paralardan çıkarak Türk lirasına yönelmiş olmalarıdır.Bu durum yalnızca finansal istatistiklerdeki bir değişimden ibaret değil, ekonomik güven algısının giderek güçlenmesinden kaynaklanmaktadır.

Bankacılık sistemindeki mevduat kompozisyonundaki bu dönüşüm tesadüfi değildir. Aksine, ters dolarizasyon eğilimi döviz kurlarının daha istikrarlı bir seyir izlemesine katkı sağlayan temel unsurlardan biri hâline gelmiştir. Makroekonomik göstergeler değerlendirildiğinde, son dönemde açıklanan veriler Türk lirasına duyulan güveni destekleyen bir görünüm ortaya koymaktadır.

Mevduat tercihlerinin Türk lirası lehine değişmesi; piyasa aktörlerinin enflasyonun ve kur oynaklığının kontrol altında tutulacağına yönelik beklentilerinin güçlendiğini göstermektedir. Bir başka ifadeyle bu tablo, uygulanmakta olan ekonomi politikalarının piyasalarda olumlu karşılık bulduğunu ortaya koymaktadır. Bununla birlikte, ters dolarizasyon sürecinin kalıcı hâle gelmesinin temel şartı fiyat istikrarının tam olarak sağlanmasıdır. Türk lirasının satın alma gücünün korunması ve enflasyondaki düşüşün vatandaş tarafından günlük yaşamda hissedilmesi büyük önem taşımaktadır. Aksi takdirde tasarruf sahiplerinin yeniden yabancı para cinsinden varlıklara yönelmesinin önüne geçilemez.

Toparlayacak olursak ters dolarizasyon, tek başına bir ekonomik hedef ya da bağımsız bir makroekonomik gösterge değildir. Esasen uygulanan ekonomi politikalarının, fiyat istikrarına duyulan güvenin ve makroekonomik dengelerde sağlanan iyileşmenin finansal piyasalara yansımasının doğal bir sonucudur. Sürecin kalıcılığı ise ekonomik güvenin sürdürülebilir olmasına bağlıdır.