Müslümanların en büyük dertlerinden bir tanesi ülkemizi cihan devlet yapma projesidir.
İçinde vatan sevgisi olan hemen herkes bunu can-ı gönülden ister.
Bu projeyi hayata geçirmek de öyle yan gelip yatmakla olmuyor.
Dünya liderliğine aday olmanın müthiş bir bedeli var.
Bu bedeli ödemeden ne dünya lideri olabiliriz ne de kendimizi kurtarabiliriz.
Bedel ödemekten kastım aslında çok da matah bi’şey değil.
“Sizden öncekilerin başına gelenler sizlerin de başına gelmeden cennete girebileceğinizi mi sandınız?” ilahi uyarıyı da dillendirmeyeceğim.
Benim esas temas etmek istediğim konu şu:
Müslümanlar, yani kendisini Müslüman olarak addedenler her şeyden önce rahatını kaçırmalarını göze alabilmelidir.
Mal mülk hırsından uzaklaşmalıdır mesela...
Daha lüks yaşamak için para biriktirmek uğruna harcanan çabalar asıl resmi görmemizi engelliyor…
Herkese akıl verenler, insanların aklıyla dalga geçenler, kendilerine mal biriktirmeye başlayınca, o aklıyla dalga geçtiğini düşündüğü insanların gözünde yerin dibine geçiyorlar.
Toplumda kanaat önderleri dediğimiz insancıkların altındaki arabalara, oturdukları evlere bakıp;
Bunlar mı bizi temsil edecek? Diye hayıflanıyor o beğenmediğimiz insanlar.
Herhangi bir makama gelebilmek için çevrilen ayak oyunları, dalavereler vs. hiç kimsenin gözünden kaçmıyor.
Aksine büyük bir nefret objesi haline geliyoruz.
Oy kaybından tutun da itibar kaybına kadar giden bu yolda kendisini İslam’ın bir neferi olarak gören bu zihniyet, zihniyet devrimi yapmadığı için İslam dinine en büyük zararı veriyor.
Allah yolunda canımı veririm diyenlerin üç beş kuruş malını harcayamamaları kimsede karşılık bulmuyor.
Daha çok zengin olayım daha çok fakire yardım edeyim safsatasına inanmamızı bekleyenlerin düştüğü durum içler acısı.
Tamam, zengin olun, fakirlere yardım edin eyvallah da…
O maldan bir anda vazgeçmeyi bilecek kadar da ruh edinin lütfen.
Ölüm geldiğinde başa sizin dört elle sarıldığınız şeyler, sizlerden nasıl bir anda sıyrılacak bunu da ölmeden görün bi’zahmet…
Koltuk gördüğü zaman et görmüş aç köpek gibi salyalarını akıtanların oluşturduğu algıyla cihan devleti olma projesi gülünüp geçilen bir proje olmaktan öteye geçmiyor.
Rahatımızı kaçırmalıyız kısaca.
Bizi birbirimize düşürmeye çalışan sırtlanların heveslerini kursaklarında koyabilmek için mücadele şart. Ama en çetin mücadele kendimizle, nefsimizle yapacağımız mücadeledir.
Büyük idealleri olanlar uykusunu kaçırmalı her şeyden önce, rahatını da bozmalıdır.
