İnsanlık adına en üzüntü ve acı veren olaylardan biri de şüphesiz savaşlardır.Bir çok insanı ülkesinden yaşadığı topraklardan ,ailesinden ,sevdiklerinden ,evinden en önemlisi umutlarından ve yaşamdan kopartan savaşların son bulmasını temenni ediyoruz.Savaşlar da içimizi acıtan yönlerden biri de elbette çocuklar.Neler yaşandığını bile anlayamadan korku ve üzüntülerin ortasında kalan minik kalpler .Savaşın zorluklarıyla yüz yüze kalmak zorunda kalmış tüm çocukları sesi olmak adına Savaşın Çocukları şiirini kaleme aldım .Dünyada ki tüm çocukların barış ve kardeşlik ortamında mutlulukla dolu bir yaşam sürmesini diliyoruz
SAVAŞIN ÇOCUKLARI
Karanlık yer gök toz duman
İki sevimli göz izliyor etrafı
Saçları güneş kadar sarı
Kıpkırmızı yanakları
Hak etmiyor ki bu acıları
Masumdur savaşın çocukları
Bir turnanın peşinden koşar
Umut dolu küçücük yüreği
Elinde eskimiş birkaç oyuncak
Kırılmış tazecik dalları
Bekler sessizce mutlu yarınları
Mahzundur savaşın çocukları
Masmavi görünür mü acaba
Gökyüzü yeniden burada
Çiçekler süsler mi kırları
Uzanır mı çimlere kolları
Diner mi acıtan çığlıkları
Hasrettir neşeye savaşın çocukları
Ellerini kaldırıp göklere
Dans eder mi neşe ve sevinçle
Yuvarlanır mı kucağında karların
Arkadaşı olur mu yine kardan adamın
Eritir mi minik gözler kalplerde ki buzları
Hasrettir tebessüme savaşın çocukları
İşte selamlıyor bahar doğayı
Kuşlar sarmış yemyeşil dalları
Nerede çocuklar nerede kahkahaları
Çiçekler bekler rengarenk onları
Kırmızı pembe bir de sarı
Gülsün yeter ki savaşın çocukları
