Herkesin alabildiğine dürüst olduğu canım ülkemde dürüst birilerine rastlaya rastlaya, her gördüğümüz dürüste şapka çıkara çıkara şapkamızın fiyakası bozuldu.
Önünde ceketimizi ilikleyecek derecede fazla dürüst insan var diye, ceketimizin düğmesi ve iliği bozulmasın diye ceket giymekten vazgeçtik. İnsanlar da sanıyor ki, kılık kıyafet serbestisi yüzünden ceket giymiyor ya da statükoya başkaldırı yaptığımızı düşünüyorlar…
Peki, bu kadar çok dürüst insanın yaşadığı ülkede işler neden yolunda gitmiyor, neden her yerde kokuşmuşluk baş gösteriyor, neden herkes birbirinden şikayetçi?
Bu sorunun cevabını ben bilmiyorum, herkes kendisine sorsun, ben sordum kendime…
Aldığım cevap pek iç açıcı değil.
Cennet beklentisiyle ibadet eden insanları anlarım, cehennem ateşinden haberi olan herkes ibadet eder buna eyvallah…
İbadeti yalnızca şükür için eda edenleri de anlarım, onca nimete şükür etmezsen acizsindir.
Çocuğuna, gördüğü bir iyilik neticesinde teşekkür etmeyi öğretip Allah'a teşekkür amaçlı ibadet etmeyen insanların konumuzla alakası yok, o insanlara kendi çocukları bile inanmaz zaten.
Bizim asıl konumuz ise şu:
Gelecek beklentisi içine girip, çocuğunu iyi öğretmene vermek isteyen insanların durumu,
İyi öğretmen seçmek için aracı bulanların durumu,
Aracı olan insanların durumu…
"Rızık Allah'tandır.” Ayetine geliştirdikleri "Tedbirini al takdiri Allah'a bırak” anlayışına düşenlerin durumu…
Bakın net olarak söylüyorum:
Bu insanların hiçbirine diyecek sözüm yok. Kime ne desem mutlaka bir karşı tez ile vicdanlarını rahatlatacaklardır. O yüzden kimseyle horoz dövüşüne girmeyeceğim.
Benim derdim sistemle.
Hastanelerde, sağlık ocaklarında doktor seçimi yapabilecek durumdayken, öğretmen seçimi yapılması şu anki şartlarda pek mümkün görünmüyor, gönül isterdi ki her veli öğretmenini seçsin hem bu yüzden seçilemeyen öğretmen de kendisine çekidüzen versin, aliyyülala olurdu.
Madem öğretmen seçme şansımız yok, biz dürüst insanlar ne yapıyoruz?
Araya adam koyuyoruz. Adamını bulan iyi öğretmene çocuğunu veriyor, adamını bulamayan fakir fukara, garip gureba da "kötü” öğretmene vermek zorunda kalıyor çocuğunu. Kötü öğretmene çocuğunu vermek zorunda kalanların çoğunluğu da, elinde fırsat olsa onlar da "iyi” öğretmene çocuklarını verecekler, bundan şüphemiz yok.
"Kötü” öğretmene değil de, kur'aya razı olan birkaç insan var onların da konumuzla alakası yok, onlar rızkın Allah'tan geldiğine inanan soyu tükenmek üzere olan cinsler!
Bu arada iyi öğretmenle kötü öğretmen ayrımını neye göre yapıyorlar, kriter ne? Bu da bahs-i diğer…
Bu yaşıma kadar birkaç istisna dışında, çok ahlaklı nesil yetiştiriyor aman çocuğumuzu o öğretmene verelim, diyene rast gelmedim.
Yazı uzayacak belli ki, canı sıkılan varsa devam etmesin okumaya.
Peki, sistemle olan derdimiz ne? Çözüm önerimiz ne?
Bu kadar insanı töhmet altında bırakan sistemdir. Biz bu sistemi değiştirmedikçe bu ilelebet böyle devam edecektir. Kul hakkı yiyen ve aynı zamanda dürüst geçinmekten başka çaresi olmayan insanlarla sürekli muhatap olacağız.
Bakandan tutun da partinin köy temsilcisine kadar herkes ağustos ve eylül ayı boyunca sürekli rahatsız edilecektir.
Sorunun çözümü çok basit:
Geçenlerde bir arkadaşım laf arasında dile getirmişti, biz biraz genişleterek çözümü sunalım.
e-okul sistemine 1. Sınıfa kayıt olacak öğrencileri yerleştir, o okulun öğretmen sayısına göre eşit bir şekilde tek tuşla dağıt, sistemle oynanmasını okul müdürüne kapat, nakiller için de gerekli önlemi al, usulsüz adres değiştireni tespit et, tespit ettikten sonra asıl gitmesi gereken okula çocuğunu yeniden yolla…
Al sana çözüm önerisi… şapkadan tavşan çıkarmadık gördüğünüz üzere…
Millet olarak, sistem nasıl olursa olsun ben genel ahlaki kurallara riayet ederek yaşayacağım, diyenler çoğalana dek, insanları sistemle terbiye etmek zorundayız…
Sanıyor musunuz batılı toplumlarda herkes çok terbiyeli… Onların sistemi sağlam olmasa pislik götürür Avrupa'yı…
Not: Bir yolunu bularak çocuğunu "iyi” öğretmene veren bir insan, "kötü” öğretmene giden çocuğun bir ömür hakkını nasıl ödeyecek?
