ÇOCUKTAN HIRSIZ OLUR MU?

Bir ağacın, nesil ve türünü devam ettirmesinde, çekirdek ve tohumu ne ise, insan nesli ve türünün devamında da çocuk aynı şeydir. Çocuklarını ihmal eden milletler erimeye, yok olmaya, onları yabancı ellere ve yabancı kültürlere terk edenler de özlerini kaybetmeye mahkûmdurlar.

Zeminler hazır olduğunda herkes hırsızlık yapabilir. Onun tek men etme ilacı Allah korkusudur. Çocuğa bu verilmediği sürece tabi ki hırsız da olur, cani de… Hırsızlık, kendine açıkça ait olmayan bir eşyayı izinsiz olarak alıp ona sahip olması değil midir?

Çocuk hangi yaşta olursa olsun, özellikle iki yaşından itibaren onu yönlendirmek her ebeveynin görevidir. Çünkü bu yaş da sahip olma kavramı gelişmediği için, her şeyin kendisinin olduğunu zannedecektir. Sahiplenme kavramlarını ayırt edemeyecektir.

Ne zaman ki bu farkı anlamaya, idrak etmeye başlar, işte o zaman daha hassas bir konuma gelir ki, o da sahiplenme değil, sahip olabilme duygusudur. Okul çağlarında görülen hırsızlıkları önemsemek gerekir.

Çocuktaki bu ciddi davranış bozukluğunun önüne geçilmediği sürece, büyüdükçe daha büyük olaylara neden olacaktır. Bu sorunun çözülebilmesi zor göründüğünde konuya uzman birinden destek almak en iyisi olabilir.

Belki de önce nedenlerini araştırmak daha iyidir. Sebebi anlaşıldığında çözüme gidebilmek daha kolaylaşır. Mesela çocuğa yeterli harçlık verilmemesi canını sıkabilir. Çocuğun temel ihtiyaçlarının karşılanmaması onu çok üzebilir.

Hiçbir şeye sahip olamamak, fakir olduğunu düşünmek ve hayatı boyunca hep böyle kalacağının hayalini kurmak gibi olumsuz düşünceler onu, ilk başlarda hırsızlık yaparak ilgiyi üzerine çekmek gibi eylemler gerçekleştirebilir.

Ayrıca çocuğun aile içerisinde yeterli sevgi ve şefkati göremediğinde de bu hırsızlığa tevessül edebilir. Orta halli ailelerde bu zemin biraz daha fazla fırsat verir. Özellikle bu tip ailelerde bir de aile reisi alkol alıyorsa, çocuğa olan ilgisizlik çok daha göze çarpar.

Bu misalleri çoğaltabiliriz. Çocukta böyle durumlarda öç alma duygusu gelişir. Adeta anne ve babayla hesaplaşırcasına işler hırsızlığı… Kendisini ifade edebilmenin yolu bundan ibaret sanır. Çocuğuna karşı sert davranan ebeveynlerde tavırlarını yumuşatmadıkları müddetçe, hırsızlıkla öç alma duygusunu daha çok artıracaktır.

Zaman içinde çocuğun zihninde bu çalma duygusu bilinçaltına yerleşerek yakalanmadığı müddetçe zevk almaya başlayacaktır. Çocuk bunu hissettiğinde de çalmaya devam edecektir. Birde yakın çevresi, arkadaşları gibi faktörleri tercih ederek, onları örnek alarak böyle bir yola başvurması mümkündür.

Çocukla, çocuk olduğu için değil, çocuğunuz olduğu için arkadaşlık kurun! Sorularından yorulmayın! Usanmayın! Çünkü o çocuğunuz gelecekte sizi örnek alacaktır.

Selam ve dua ile…