Efendim! Her insan hata yapar. İsteyerek veya istemeyerekte olsa bir şekilde günah işler. En azından hoşumuza gitmeyen bir durumu açığa vururken bile farkına varmadan günah işleyebiliriz. Kusursuz, hatasız, kelimenin tam anlamıyla mükemmel ve eksiksiz olmak yalnızca Allah’a aittir.
Vilayetin birinde bir insan varmış. Bir insanın etmiş olduğu tüm duaları kabul olurmuş. Bir gün, dua edipte duası kabul olmayan bir gurup toplanarak ettiği her duası kabul olan şahsın yanına giderek bunun hikmetini sormuşlar.
Duaları kabul olan adam gelen guruba: “Şimdi, şuradan tanımadığınız birisi çıkıp gelse ve sizden borç para istese verir misiniz?” Diye sormuş. Onlar hep bir ağızdan “vermeyiz” demişler. Bu cevabın üzerine duaları kabul olan adam: “Ben, sizden belli bir miktarda ve hepinizin verebileceği kadar borç para istesem verir misiniz?” Diye sormuş.
Onlarda “veririz” demişler. Adam: “Niçin verirsiniz?” Diye sormuş. Onlarda ”Seni iyi tanıyoruz. Dürüstsün, doğrusun. Verdiğin sözü yerine getirirsin. Her zaman bizim iyiliğimizi istersin” demişler.
“Görüyorsunuz ya işte, dürüstlük bir şekilde takdir görüyor. Yüce Rabbimiz de öyledir”.
Bir başka örneği de, ahlak abidesi Hz. Osman (ra)’dır. Bir gün ayrı ayrı kişiler gelerek Hz. Osman’a sormuşlar: “Efendim, çocuğum olmuyor. Borcum çok. Dualarım kabul olmuyor. Kazancım bana yetmiyor. Evladım bana itaat etmiyor. Sürekli hasta oluyorum. Geceleri uyuyamıyorum” gibi sorunlarını anlatarak, ne yapmaları gerektiğini sormuşlar.
Hz. Osman hepsine de aynı şeyleri söylemiş ve “bol bol tövbe edin ve estağfurullah deyin, sorunlarınız ortadan kalkar” demiş. Oysa bir kişi, başka bir kişinin hatalarını yüzüne vurmaz örterse, Allah-ü Telada o kişinin bin ayıbını örter ve yüzüne vurmazmış.
Bu kadar güzelliklerle dolu Rabbimizi yakından tanımayı kim istemez? Ya gafiller, ya da şeytanın bir özelliği olan kibri kendisine yakıştıranlar… Hâlbuki O’nun yüce isimlerinde o kadar mükemmel sırlar saklı ki… Her bir ismi, kulu için bir zikir, bir şifa ve en güzel duadır.
Dua, korkuyu giderip insana huzur verir.
Dua, ibadetin ta kendisidir.
Dua ibadetin özüdür.
Duadan daha makbul ve kıymetli bir şey yoktur.
Dua eden, üç şeyden hali değildir: Ya günahı affolur veya hemen hayırlı karşılığını görür yahut ahrette mükâfatını bulur. Dua manevi yemektir. Şairin dediği gibi:
“Ne dilersen dile, dergâhı açıktır Hakk’ın,
Olur olmaz şeylerle, aziz vaktini mahvetme sakın…
Selam ve dua ile…
