İNSANLAR VARDIR

Efendim! İnsanlar vardır üstü nilüferlerle kaplı, bulanık bir göl gibi ne kadar uğraşsanız görünmez dibi, uzaktan görünüşü çekici, aldatıcı içine daldığınızda ne kadar yanıltıcı. Ne zaman ne geleceğini bilemezsiniz sokulmaktan korkarsınız, güvenemezsiniz.

İnsanlar vardır derin bir okyanus gibi ilk anda ürkütür, korkutur sizi derinliklerinde saklıdır gizi daldıkça anlarsınız, daldıkça tanırsınız. Yanında kendinizi içi boş sanırsınız. İnsanlar vardır coşkun bir akarsu bent, engel tanımaz, akar durur su yaklaşmaya gelmez, alır sürükler, tutunacak yer göstermez. Beyaz köpükler ne zaman nerede bırakacağı belli olmaz bu tip insanla bir ömür dolmaz.

İnsanlar vardır sakin akan bir dere, insanı rahatlatır, huzur verir gönüllere yanında olmak başlı başına bir mutluluk, sesinde, görüntüsünde tatlı bir durgunluk...        

İnsanlar vardır, berrak pırıl pırıl bir deniz, boşa gitmez ne kadar güvenseniz dibini görürsünüz, her şey meydanda korkmadan dalarsınız sizi sarar bir anda içi dışı birdir çekinme ondan, her sözü içtendir her davranışı candan... İnsanlar vardır çeşit çeşit tip tip her biri başka bir karaktere sahip, görmeli, incelemeli, doğruyu bulmalı, her şeyden önemlisi insan, insan olmalı...

İnsanlar vardır, hiçbir şeyi düşünmez, hiçbir şeyi kafasına takmaz... Dünya yıkılsa umurunuzda olmaz. Hatta trafiğe çıksa lambalarda renk körü bile olur. Karpuz mu kesiliyor, ekmek mi kesiliyor, insan mı kesiliyor, yol mu kesiliyor ya da faturasını ödemediği için neleri kesiliyor, umurunda olmaz.

İnsanlar vardır, herkes bir açıklama yapmak zorunda kalır. Kasaba, manava, markete, berbere borçlu olduğu kişiye… Ama hiçbir kimse bu açıklamalardan faydalanamıyor. Çünkü çoğumuz kullandığımız kelimelerin ne manaya geldiğini bile bilmeden konuşuyoruz ya... Hoş! Türkçe konuşup, konuşmadığımızda şüpheli ya!

İnsana Kendini bil denilmesi, yalnız gururunu kırmak için değil, değerini de bildirmek içindir.

Toplumun ahlak düzeni, kendileri bozuk kişiler tarafından bozuluyormuş meğer... Yoksa da, yük taşıdığı için değeri vardır. Bir hayvan, başkalarını inciten insandan daha iyidir, diyesi geliyor insanın…

Halk sillesinin sedası yoktur, bir vurdu mu hiç devası yoktur. Amma ben şuna inanıyorum ki, yalan, düzenbazlık, rüşvet dörtnala gidermiş. Hakikatse adım adım, ama yine de vaktinde yetişirmiş...

Hani ne demişler: Doğruyu aç görmedim ben, eğriyi tok... Eğri yay elde kalır, menzili alır doğru ok.

Selam ve dua ile…