İnsanlar vardır; üstü nilüferlerle kaplı, bulanık bir göl gibi ne kadar uğraşsanız görünmez dibi… Uzaktan görünüşü çekici, aldatıcı, içine daldığınızda ne kadar yanıltıcı… Ne zaman ne geleceğini bilemezsiniz, sokulmaktan korkarsınız, güvenemezsiniz.
İnsanlar vardır; derin bir okyanus gibi ilk anda ürkütür, korkutur sizi derinliklerinde saklıdır gizi, daldıkça anlarsınız, daldıkça tanırsınız. Yanında kendinizi içi boş sanırsınız.
İnsanlar vardır; coşkun bir akarsu, bent, engel tanımaz, akar durur. Su yaklaşmaya gelmez, alır sürükler, tutunacak yer göstermez. Beyaz köpükler ne zaman, nerede bırakacağı belli olmaz, bu tip insanla bir ömür dolmaz.
İnsanlar vardır; sakin akan bir dere, insanı rahatlatır, huzur verir gönüllere, yanında olmak başlı başına bir mutluluk, sesinde, görüntüsünde tatlı bir durgunluk...
İnsanlar vardır; berrak pırıl pırıl bir deniz, boşa gitmez, ne kadar güvenseniz dibini görürsünüz, her şey meydanda korkmadan dalarsınız, sizi sarar bir anda içi-dışı birdir çekinme ondan, her sözü içtendir her davranışı candan...
İnsanlar vardır; çeşit çeşit tip tip her biri başka bir karaktere sahip, görmeli, incelemeli, doğruyu bulmalı, her şeyden önemlisi insan, insan olmalı...
Hayatta hep sorucu ol ki, bilici olasın,
Karıncadan ibret al, yazdan kışı hazırlayasın.
Kul azmayınca belasını bulmaz hayattan
Çünkü imansız gelir, dinsizin hakkından.
Kendini bilmezse pek olma yakın
Sonradan görmüşe borç verme sakın!
Yalnız kuş yuva yapmaz, yalnız taş duvar olmaz.
Baş başa vermeyince de taş yerinden oynamaz.
Ateşsiz oduna yalvarsan bile yanmaz!
Nifakla, ittifak bir arada asla kalmaz.
Ee, insana ömür mü dayanır, ömre yıl,
Anladın kötü hemen oradan sıyrıl!
Sizler için mola verdik işiniz vardır diye,
İşiniz bitince biz yine buradayız seve seve…
Neyse alan aldı bu dağarcıktan bir şeyler,
Anlayanlar anladı, anlamayanların kulakları çınladı.
Ümit ederiz sunduğumuz ibret levhaları,
Gerçeklere misal ola, günün hesabı yapıla,
Kulakta küpe kala, ondan sonra rahata bakıla…
Selam ve dua ile…
