Oğlum! Dedikodu yapma ve dedikodulara kulağını tıka! İster istemez kulağına dedikodu gelse bile, doğru olmadığını düşün! Çünkü dedikodu iyi bir şey olsaydı ve sana bir faydası dokunsaydı, Allah onu yasaklamazdı.
Yanlış anlama! Dedikodu mutlaka yalan ve iftira demek değildir. Sana aktarılan söz, doğru dahi olsa, eğer söyleyen kişi senin duymanı istemiyorsa, duymandan rahatsızsa işte bunun adıdır dedikodu oğlum...
Hiç kimse, birisinin sözünü, "tam, eksiksiz, yorumsuz, ilavesiz, hakkıyla" aktaramaz, öyle değil mi? Dolayısıyla, söylediği iddia edilen zatın söylediklerinden çok farklı, bambaşka bir şey ortaya çıkar. Bu da insanların arasını açar.
Şayet aktarılan söz tıpatıp aynıysa, hatta gizlice bir teybe aktarılsa ve dinletilse bile, yine dedikodudur, yine yanlıştır, yine haramdır, yine insanları birbirine düşürür. Eşini, akrabalarını eleştirmek, onları başkalarına kötülemek sana hiçbir fayda sağlamaz. Hatta seni mutsuz eder.
Gıybet, dedikodu, suizan etmek, kusurları araştırmak, herkese yasak da sana mı serbest? Özellikle eşini, eşinin babasını veya annesini yahut akrabalarını asla eleştirme! Dedikodusunu yapma! Mutluluğuna ziyan getirir.
Oğlum! Deden ve nine de saygı göster hem de fazlasıyla… Büyükanne ve büyükbaba torunlarına sevgi verir, onları yüceltir ve onlarla gurur duyduklarını gösterirler. Torunlarını candan sever, gerekirse teselli ederler. Büyükanne ve büyükbaba çocuğa hayatın gidişatı hakkında tecrübesini aktarır.
Ailenin tarihçesiyle ilgili bilgi verir. Çocuğun anne ve babasının çocukluk hatıralarını anlatırlar. Böylece torunun, anne-babasının da bir zamanlar çocuk olduğunu ve çocuğun geniş bir ailesinin bulunduğunu anlamasına yardımcı olurlar.
Büyükanne ve büyükbaba olmakla onlar da çok şey kazanırlar, mutlu olurlar. Bırakalım torunlarıyla ilgilensinler, tecrübe ve sevgilerini onlara aktarsınlar. Yeniden evlat sevgisini tatsın ve yaşamaya daha çok bağlansınlar. Ancak çocuğa zarar verecek müdahalelerden kaçınmak şartıyla... Bunu ancak dede olursan anlarsın oğlum!
Selam ve dua ile…
