Bir toplumun medeni olup olmadığını göstergelerinden birisi de, o toplumun yaşlılarına gösterdiği ilgi ve saygı ile Ölçülür. Yaşlılara karşı minnet duyguları içinde olan, sevinçlerini, üzüntülerini daha çok paylaşan, onlara daha çok itibar göstererek, tecrübelerinden ve bilgilerinden yararlanan bir toplum olmalıyız.
Başta, üzerinde yaşadığımız vatan toprakları olmak üzere, sahip olduğumuz maddi ve manevi değerler, bizlere onlardan miras kalmıştır. Bu mirasa, gereği gibi sahip çıktığımızı göstermek ve onlara olan teşekkür borcumuzu yerine getirmek zorundayız.
Büyüklere saygı prensibinden hareketle, onların ihtiyacı olan ilgiye, toplumun dikkatini çekmek ve bu ilginin yerleşip güçlenmesine çalışmak durumundayız. İnsanlığın huzur ve mutluluğunu temin için, insanî ve ahlâkî prensipler koyan dinimiz, yaşlılara saygıyı da ahlâkî bir kural olarak ortaya koymuş, onların huzuruma sağlayacak ve haklarım koruyacak gerekli tedbirlerin alınmasını emretmiştir.
Yalnız bu durum senede bir hafta ile sınırlı kalmamalıdır. Her zaman onların hal ve hatırlarını sormak, ellerini öpmek, ihtiyaçlarını gidermek ve hayır dualarını almak, en başta gelen görevlerimizdir.
Mevlâna Hazretleri bir gün, meclisinde bir gencin, ihtiyarların yanında oturuş şeklini doğru bulmadı. O gence bir şey söylemeden; Hazret-i Ali'nin sabah namazına giderken önünde yürümekte olan Hıristiyan bir ihtiyarın yaşına hürmeten önüne geçmediğini, bu sebeple namaza geç kalınca, birinci rekâtın rükûunda Cebrail (a.s.)'ın Resûlullahın sırtına lütuf ile elini koyup durdurduğunu ve Hazret-i Ali'nin yetiştiğini anlatıp, buyurdu ki:
“Hıristiyan ihtiyara hürmet edilince, Müslüman ihtiyara daha çok hürmet edilir. Hele ömrünü İslam'a hizmetle geçirmiş ihtiyarlara saygı, hürmet gösteren gençlerin, Allahü Teâlâ katında ne kadar yüksek mertebe kazanacağını düşünmelidir.” Bu nasihati dinleyen genç, mükemmel bir ders alıp, bir daha büyüklerinin yanında edebe aykırı davranmadı.
Yaşlılarımıza karşı, sorumluluk duygusundan- kurtulabilmemiz, yaşlılarımızın elinden tutmamıza, onlara yardım etmemize ve onları unutmamıza bağlıdır. Unutmayalım ki, günün birinde bizler de yaşlanacağız ve bizim de bir yardımcıya ihtiyacımız olacaktır. Bunun olmayacağını kimse garanti edemez.
Bugün 17 Mart... Yaşlılar Haftası… Söylediklerimiz sözde kalmasın, özümüzde yaşasın.
Selam ve dua ile…
