YORUMSUZ BİR HİKÂYE -1

Bir arkadaşım vardı. Birisi kendisine nasıl olduğunu sorarsa "Bomba gibiyim" derdi hep… Yanında çalışanlardan biri o gün kötü bir günündeyse, Jerry yanına koşar, duruma nasıl olumlu bakılacağının anlatırdı. Bir gün Jerry'e gittim.
-"Anlayamıyorum" dedim; "nasıl oluyor da her zaman, her koşulda bu kadar olumlu bir insan olabiliyorsun, nasıl başarıyorsun bunu?"
 -" Her sabah kalktığımda kendi kendime, Jerry, bugün iki seçimin var. Havan ya iyi olacak ya kötü" derim "Havamın iyi olmasını seçerim. Kötü bir şey olduğunda, yine iki seçimim var. Kurban olmak ya da ders almak… Ben başıma gelen kötü şeylerden ders almayı seçerim. Birisi bana bir şeylerden şikâyete geldiğinde yine iki seçimim var. Şikâyetini kabul etmek ya da ona hayatin olumlu yanlarını göstermek. Ben hayatin olumlu yanını seçerim.
-"Yok yahu!“ Diye protesto ettim. " Bu kadar kolay yani!" Dedim.
- "Evet kolay" dedi Jerry. "Hayat seçimlerden ibarettir. Her durumda bir seçim var. Sen her durumda nasıl davranacağını seçersin. Yani sen, hayatı nasıl yaşayacağını seçersin."

Jerry'nin sözleri beni oldukça etkiledi. Onu uzun yıllar göremedim. Ama hayatımdaki talihsiz olaylara dövünmek yerine, seçim yapmayı tercih ettiğimde hep onu hatırladım. Yıllar sonra Jerry'nin başına çok tatsız bir olay geldi. Soygun için gelen hırsızlar, paniğe kapılıp Jerry'i delik deşik etmişler.
Ameliyatı 18 saat sürmüş, haftalarca yoğun bakımda kalmış. Taburcu edildiğinde kurşunların bazıları hala vücudundaymış. Ben Onu olaydan 6 ay sonra gördüm.
-Nasılsın diye sorduğumda "bomba gibiyim" dedi. Bomba gibi...
-"Olay sırasında neler düşündün Jerry?" Dedim.
-"Yerde yatarken iki seçimim var diye düşündüm; ya yaşamayı seçecektim ya da ölümü. Ben yaşamayı seçtim" dedi.
-"Korkmadın mı, şuurunu kaybetmedin mi?"
-"Ambulansla gelen sağlık görevlileri harika insanlardı, bana hep iyileşeceksin, merak etme dediler. Ama acil servisin koridorlarında sedyemi hızla sürerlerken doktorların ve hemşirelerin yüzündeki ifadeyi görünce ilk defa korktum. Bu gözler bana "Bu adam ölmüş" diyordu. Bir şeyler yapmazsam biraz sonra ölü bir adam olacaktım gerçekten."
-"Ne yaptın?"
-"Kocaman bir hemşire yanıma yaklaştı ve herhangi bir şeye alerjim olup, olmadığını sordu. Evet diye cevap verdim. “Var”… Doktorlar ve hemşireler merakla sustular. Derin bir nefes alarak kendimi toparladım ve bağırdım. "Benim kurşunlara alerjim vaaar!"
Doktorlar ve hemşireler gülmeye başladılar, tekrar bağırdım... Ben yaşamayı seçtim. Beni bir canlı gibi ameliyat edin, otopsi yapar gibi değil..."
Jerry sadece doktorların büyük ustalıkları sayesinde değil, kendi olumlu tavrının büyük katkısı ile yaşadı. Yaşaması bana iyi bir ders oldu. Her gün hayatımızı dolu dolu yaşamayı seçme şansımız ve hakkımız olduğunu ve her şeyin kendi seçimimize bağlı kaldığını…
Selam ve dua ile…