Ne oldu bu Ümmete, Nebiler yurdu Şark'a,
Ayrıldı hizip hizip, bölündü fırka fırka.
Kimlikler öne çıktı, Türk, Kürt, Fars, Arap oldu,
O mamur şehirleri yıkıldı, harap oldu.
Birileri sınırlar çizdi maşa başında,
Birileri yeniden çizmenin telaşında.
Uyan artık ey gafil, dağlarda kandil yakan!
Dökülen senin kanın, senin gözyaşın akan!
Türk ol, Kürt ol, Arap ol, Afgan ol, Fars ol ister.
Allah'ın boyasından güzeli var mı, göster!
Toryum sende, bor sende, petrol sende, gaz sende,
Caydıracak silah yap, oku, öğren, yaz sen de.
Sen irili-ufaklı elli küsur devletsin,
Birlik olabilirsen, sen en büyük kuvvetsin.
Dinin hak, Rabbin büyük, Peygamberin tek örnek,
Sana hiç yakışır mı başkasına özenmek!
Gizli eller deşifre, şimdi açık oynuyor,
Sömürdükçe istiyor, semirdikçe doymuyor.
Arap'a bahar geldi sanmıştık, kışa döndü,
Ölümleri seyreden yürekler taşa döndü.
Afrikalı aç-susuz, Ortadoğulu mutsuz,
Rahmet ne zaman Ya Rab, bu gök niçin bulutsuz?
Filistinli ağlıyor, tam yüz senedir öksüz,
Bir İsrail var zalim, kanla yaşıyor, köksüz,
Köksüzler bir rüzgarla gider unutma, ümmet,
Payidar olmamıştır hiçbir devirde zulmet.
İlk rauntta tuş oldun, Libyalı noldu sana!
Mısırlı göze geldin, bir şeyler oldu sana!
Türkiyeli, İranlı, gör artık uzakları,
Suriyeli, Iraklı, boz artık tuzakları!
Senin çaren sendedir, gayrıdan yoktur fayda,
Gerildin işte bugün Türkiye'm, okun yayda.
Dün Fırat Kalkanıydı, bugün de Zeytin Dalı,
Aklını başına al, ABD, Avrupalı!
Meydanı boş zannetme, seksen milyon fedayız,
Biz ringe yeni çıktık, daha ısınmadayız.
