Sen Ve Ben

Sen ki tuzu kurusun, makamın var, paran var,

Benimse cebim boştur, yüreğimde yaram var.

Sen ki kavak ağacı, dalların göğe bakar,

Ben ki söğüt ağacı, dallarım yere yatar.

Sen son model arabada seyredersin, gezersin,

El kaldıranı görmez, köpekleri ezersin.

Ben bir Murat bulursam kullanırım işimde,

Ya bisiklet üstünde, çocuğum da peşimde.

Senin kanatların var, yükseklerde uçan kuş,

Ben ise kaplumbağa, yollarım hendek- yokuş.

Senin yolların duple altındaki mersedes,

Benimki Hacı Murat, her yandan geliyor ses.

Sen restoran müşterisi, paranın yok hesabı,

Ben etli yemek bilmem, unutmuşum kasabı.

Sen villadır evin, balkonları havalı,

Bense kiralardayım babam evden kovalı.

İki odalık evde yağınca akar damım,

İçeri nem kokusu, üstelik kırık camım.

Sen hasta olur isen, gitmez doktor başından,

Bana uzaktan bakar, hapla savar başından.

Sen ölürsen duyarlar, dolar taşar musalla,

Beni kimseler duymaz, üç kişi taşır salla.

Seni gören ayağa kalkar, dizilir yola,

Beni görmezden gelir, bakarlar sağa sola.

Sana selam verilir, dinlenir hem kelamın,

Ben konuşsam dinlenmez, hem alınmaz selamım.

Sen ve ben bu dünyada sadece misafiriz.

Burada farklıysak da bil ki mezarda biriz.