“BEN”LİKTEN, “BİZ”LİĞE
Merkez Bankası Risk Alabilirdi
FREN
Özbekistan’da Rakamlarla Gelişmeler
DÜN SAVAŞTIKLARIMIZDA BUGÜN BARIŞ YAPABİLİRMİYİZ?
Bu Ne Perhiz ? Bu Ne Lahana Turşusu ?
Ali Özek Hatıratında; II. Abdülhamit, M. K. Atatürk, M. A. Ersoy, H. B. Çantay, Ö. N. Bilmen, Y. Nuri Öztürk v.d.
KÜRESEL SİYONİST OLİGARŞİNİN KAÇINILMAZ TASVİYESİ YOLUNDA TÜRK DEVLETİ’NİN STRATEJİK GÜÇ ÇARPANI AĞIRLIĞI
KARA GECE
DARBELERİN GÖLGESİNDEN 15 TEMMUZ DİRİLİŞİNE
NATO Zirvesinin Zırvalayanları
YAZMA ESERLERİN İZİNDE
Konya’da iyi ki belediyeler var! Vatandaş ekmek ve etliekmek zammına tepkili…
DÜNYA KUPASI VE MİLLİ TAKIM:
MİZAHIN MİZANI
AYDOĞDU’DAN DÜNYA BELEDİYELER BİRLİĞİ BAŞKANLIĞINA…
Şimdi Konya’nın Kazanma Zamanı
İĞNE ELİMDEYDİ, SÖKÜĞÜ GÖREMEDİM
Savaşın Yeni Yüzü: Ekran Başındaki Cepheler ve Simülasyonun Gücü
Kupayı Trabzonspor Kazanmadı Konyaspor Kaybetti.
Her şey için teşekkürler Konyaspor…
AKŞAM OLMAKTA
Başlangıcı olan her şey bitişi tadacak, var olması tarih ile belirlenen her yaşamın sonuna da tarih atılacak. Zamansız ve mekansız olmak; sadece bize hayat verene mahsus.
Dünya; milyonlarca yaşına etrafında dönerek meftun olduğu güneş yılına göre bir sayı daha ekliyor. Yılın Aralık penceresinden geriye baktığımızda ; şahit olduğumuz ve dostlarımızla , eşimizle, canlarımızla bizi vedalaştıran en büyük hüznümüz Covid 19 du .
Dünya bu yıl da aynı anda pek çok yerde çıkan, çıkartılan yangınlarla, terör saldırıları ile patlayan yanardağlar, seller, kasırgalar, depremler ile sınandı.
Her insan yaşadığı yılların şahididir ve insanı diri tutan en sevdiklerini bile toprağa verip ayrılırken geride kalan dostlarına” görüşmek üzere” dedirten umududur. Yaşamı anlamlı kılan; ne aradığınızı bilmenizde, aradığınızın kendi içinizde olduğunu sezmenizde, mutluluğu yolculuğun sonunda değil yol boyunca kullanmanızdadır.
Müziğin usta ismi Beethoven ‘in keman tutuşunu gören müzik öğretmeni onun için” asla müzisyen olamaz” demiştir. Bizi anlamlandıran şey; başkalarının gözündeki görüntümüz olamaz. İçimizdeki sesi hayatımıza aksettirebilmeli, binlerce kez düşsekte ayağa kalkacak umudu; karları delen kardelenlerde, kupkuru bir dal iken yeşillenen , meyve veren ağaçlarda bulmalıyız.
Yaşamımızın başlangıç ve bitiş tarihleri değil önemli olan… Kaç kez sırtüstü uzanıp, aya ve yıldızlara baktık? Kaç kez güneşin doğuşunu hiçbir ressamın çizmeye muvaffak olamadığı o renk sıkalasını seyrettik? Kaç kişiye gülümsedik? Kaç gönüle girdik? Aldığımız nefesin, yediğimiz lokmanın, giydiğimiz esbabın hakkını verdik?
Çünkü bu yıldan benim aklımda kalan; yangının içinde elleri ayakları yanmasına rağmen kurtarma çalışmalarına ara vermeyen güzel insanlar… Evden yiyecek- içecek hazırlayıp çalışanlara götüren merhametli yürekler… Avucu ile köpeğe su içiren, kediyi üşümesin diye ceketinin içinde saklayanlar… Salgınla mücadelede gecesini gündüzüne katıp umut olanlar, öğretimi ve öğrenmeyi sanal dünyaya taşıyanlar… Hangi imtihanın içinden geçerse geçsin bir insana , bir canlıya, bir yaşama ulaşmayı, faydalı olmayı dert edinenler…
2022'nin Aralık kapısından geriye bakmak nasip olursa kendime bir hedef belirledim. Daha çok kitap okuyacağım, daha çok şiir ezberleyeceğim, daha çok öğreneceğim ama en çok dinleyeceğim..
Dinleyeceğim; sevdiklerimi, etrafımı, kainatın sesini, bütün seslerin bittiği yerde tüm kalbimle içimdeki beni dinleyeceğim….
BİLİYORUM Kİ; DİNLEDİKÇE GÜZELLEŞECEĞİM…
FREN
YARIŞ
HADSİZLİK
KURUYANLAR-YEŞERENLER
EN İYİ ARKADAŞIM
MÜZELİK OLMADAN
SU VE GELECEK
RED ETME
ÇÜRÜME
YOL