BİR ÖZÜR

Bugün özür dileme günüymüş. Takvime bakınca gülmek geldi içimden.
   Hani farkındalık oluşsun diye her güne bir kavram yerleştiriyoruz ya; o günle ilgili mesajlar, kutlamalar ya da faaliyetler yapıyoruz .” Bugünle ilgili ne yapabiliriz acaba?” dedim.
    Öyle ya; hayatta kolay şeyler var, zor olanlar var. Nasihat etmek, eleştirmek, kırmak, dökmek, akıl vermek, parmak sallamak, beğenmemek kolay…
    Vefa göstermek, iyiliği hatırlamak, yapmak, imar etmek, tamir edip özür dilemek, affet demek zor..
    Özür dileyen( Mazur) insan;  karşıdakine:
-" Sen benim için önemlisin, değerlisin, seni kırmak en son istediğim şey, kırılanı yıkılanı toparlamak istiyorum” diyordur.
    Bir özür dileyecek olsak; ne çok  birikmiş özürlerimiz var değil mi?.
   Önce yalan ,yanlış, eksik öğrendiğimiz tarihimizden. Reddettiğimiz, hakaretler savunduğumuz atalarımızdan.
   Gittiğimiz piknikte 3 adım atıp çöp tenekesine ulaşmak varken, altına bütün çöpleri yığdığımız ağaçlardan, vapurdan aşağı içtiğimiz meyve suyunun kutusunu atarak kirlettiğimiz denizlerden, sabah uykumuzu tam açmışken karşılaştığımız için selam bile vermediğimiz apartman görevlisinden, beklettiğimiz arkadaşımızdan, hakkını tam idrak edemediğimiz anamızdan- babamızdan, adaletli olamadığımız evlatlardan, eşimizden, dostumuzdan,  bazen de kendimizden….
    Belki'lerimizden, keşke' lerimizden, asla' larımızdan, zannettiklerimizden, olur'larımızdan, olmazlarımızdan, gelme lerimizden, gitmelerimizden, arzu ettiklerimizden, eksik bıraktıklarımızdan, hayat kısa derken upuzun küslükleri mizden en çok da bizi seven yüce Kudretten……