Öğretmen sınıftaki zeki ama kıskanç öğrenciye:
- Niçin arkadaşlarını çekemiyor, onların yaptıklarını bozup kavga ediyorsun? diye sorar.
Öğrenci bir süre düşündükten sonra;
- "Çünkü onların beni geçmelerini istemiyorum” dedi.” En iyi ben olmalıyım”.
Öğretmen masasından kalktı, eline bir parça tebeşir aldı ve yere 15 santim uzunluğunda bir çizgi çekti. Kıskanç öğrenciye:
- Bu çizgiyi nasıl kısaltırsın? Dedi. Öğrenci bir süre bu çizgiye bakarak çeşitli yollar denedi. İçinde çizgiyi birkaç parçaya bölmek de olan çeşitli cevaplar verdi. Öğretmen yanıtları kabul etmedi ve yere öncekinden daha uzun bir çizgi çekti.
- "Şimdi birinci nasıl görünüyor?” diye sordu. Öğrenci utana,sıkıla :
-"Daha kısa” diyerek, başını öne eğdi. Öğretmen bu yanıt üzerine öğrencisine unutmaması gereken öğüdünü verdi:
- Bilgini ve yeteneklerini artırarak, kendi çizgini uzatman, rakibinin çizgisini bölmeye çalışmaktan daha iyidir.
Adem aleyhisselamın 2 evladı Habil ile Kabil'den beri ; insanın birbirini rakip görmesi bitmedi. Aynaya baktığımızda gördüğümüz görüntü mükemmeldir. Zaman zaman her birimiz kendimizin en iyiyi hak ettiği halde yeterince ulaşamadığı, aslında kendisinde olması gereken nimetlerin başkalarında olduğu gibi zanlara kapılır.
Barış Manço'nun şarkısına konu olan meşhur atasözümüz :
" Komşunun tavuğu komşuya kaz görünür.”
Başkalarının artılarını eksiye çevirmek için harcayacağımız enerji ve zamanı, kendi eksiklerimizi artıya dönüştürmek için kullanırsak; hem bize verilen kıymetli hayatı iyi değerlendirmiş olacağız hem de mutlu yaşayacağız…
Hikâyeleri severiz; bize hayattan tatlar sunduğu, kendi yaşantımızdaki bir yerlere işaret ederek kusurlarımızı gösterdiği, duygularımızı cümleleştirdiği için.
Bundan sonra her Cuma sizlerle bu köşeden Yunus'a, Mevlana'ya, Ezop ‘a,ve daha bir çok değere ait biraz ordan, biraz burdan ama içinde hep biz olan hikayeler paylaşacağız. Sevmeniz umuduyla….
