Tekno-faşizim ekonomik bağımsızlığı tehdit ediyor
ALLAH VAR, ATEİZM YOK!
YILDIRIM HAN BRE DOĞAN YETİŞTİK SABREDİN
İki Yüzlü Muhafazakârlar ve Bir Adam Yaratmak
AFYONKARAHİSAR KİTAP GÜNLERİ
İnsanlığın Yükü: Hafızanın, Emanetin ve İadenin Sergisi
BİR GÜNE SIĞAR MI?
SU VE GELECEK
Çiğne/Hazmet/Düşün/Kendini Yeniden Tasarla!
Konyaspor’da artık bütün yollar finale çıkıyor…
Özbekistan’da “9 Mayıs Xotira va qadrlash kuni’’ Anma ve Saygı Günü, Hatıra ve Kıymet Verme Günü
Türkiye-Suriye Kalkınma Hattı
Yolun Sonu Kupa Olsun
SAHİBİNİ ARAYAN MADALYA
5G NE KADAR GÜVENLİ?
AKŞAM OLMAKTA
Berkan Kutlu, Konya mutlu
Ateşkes mi, Sadece Bir Ara Mola mı? İran–ABD Geriliminin Gerçek Anlamı
ÇOCUK VE HAYAT - Çocuklar neden içine kapanır?
Sarı Lacivert Kemer
Konya’ya Bahar Geldi
İnsana İyi Gelen Melodiler
5816 KALDIRILMALI MI?
İRAN’DAN SONRA SIRA KİMDE?
" Bir hilal uğruna Yarab! Ne güneşler batıyor”
Müslüman olmanın güzelliğinin ölülerinize yansıması, yaralarınızı sarıp, sarmalamasıdır şehitlik… Kâinatın ete, kemiğe bürünmüş küçük bir özü olan insanın; büyüyebileceği en üst makamdan arşa kanat açışıdır.
"Hiç kimse ölümün acısını yaşadıktan sonra tekrar ölmeyi arzu etmez” buyurur kainatın efendisi. Sadece şehitler hariç; onlar, verilen makamın güzelliğinden binlerce canı olup tekrar tekrar vermeyi arzu ederler.
Bin yıllık tarihimizde yağmurlarla yarışır, şehit kanlarımız bu topraklarda… Hilalin, vatanın, bayrağın, namusun değeri kalbimizde imanla eşittir. O yüzden askerlerimiz düğüne gider gibi gönderilir kışlaya. Bilir ki; bu değerler uğurun da can verirse, toprak kokulanır, bir cennet bahçesi olup süslenir ona…
Diyoruz ya; Şehit oldu! Tamam mı? Değil! Hiç bitmeyen bir köz koydular annenin, babanın ciğerine.. Eve geç gelse; yatıp uyuyamayan, başına bir fenalık mı geldi diye tasalanan o insanlar; artık toprağa emanet ettikleri bir güneş için son nefese kadar yanacak.
Ah! bir de evliyse, nişanlıysa o şehit… Yarım kalan hayaller, artık acı bir lokma… Boğazın tam ortasında bir düğüm; ne kadar yutkunsa geçmeyen. Canının yarısı gitmiştir ,tutan eli, yürüyen ayağı felç, konuşan dili lâl olmuştur.
Ama en çok çocuklar ;”baba” der toprağa sarılır, gökyüzüne uzatır ellerini; gözlerine görünen babayı indirip sarılmak istercesine… Artık hep özlemek düşer sol yanlarına. En tatlı anlarında; mezuniyetlerinde, iş başarısında, yuva kurduğunda sızlar sol yanı.
Binbir zorlukla okutulup öğretmen olan ve vatanına hizmet için sevinçle görev yerine gelen Aybike gibi kaç canımız vardı bizim.” Seni öldüren de yoktur din iman "dedirten…
Kaç polisimiz, askerimiz, subayımız, savcımız, korucumuz, öğretmenimiz hain pusularda toprağa düştü. Ama anne- baba ve yâr dilinde tek bir cümle:
"Bir ölür bin doğarlar, vatan sağ olsun”
Biliriz ki ; her zerremiz onları özlese de ;cennet onlara aşık, süslenir, onları bekler. Onların emanetleri artık devletin ve hepimizin ailesidir. Devlet çocuklarını okutur, iş bulmada yardımcı olur, dul ve yetim aylıkları ile şehit yardımı ile destekler.Evladını, eşini, anne -babasını vatanına feda edenlere devlet; evlat, eş, anne- baba olmak için uğraşır. Şehit tahtından seyrederken; emanetlerime sahip çıkıldı desin ister.
Bir şeyin değeri; feda edilen ile ölçülür. Vatan; sen öyle bir güzelsin ki ,binlerce can feda ettik …Ve feda olan canlar öyle güzelsiniz ki; değeriniz vatan kadar…
ŞEHİTLERİMİZE VE AİLELERİNE BİNLERCE DUA İLE….
SU VE GELECEK
RED ETME
ÇÜRÜME
YOL
TESPİT-TAMİR
ÜNLÜ EDELİM
SEÇİMİM BENİM
ÇIVIT
BESLENME ÇANTASI
ŞEMSİYENİ AÇ