Lumieres kardeşler de bilmiyordu eminim; buldukları şeyin (sinemanın) insanların beyinlerini uyuşturmaya, algılarını değiştirmeye, karakterlerini bile biçimlendirmeye tesir edeceğini..
Yanımdaki kişi dizideki karakteri anlatıyor:
- Bu annesinin kocasıyla evlendi, kaçtı.
- Nasıl yani ,babası mı?
- Hayır, annesinin ikinci eşiyle.
- Haa ! Üvey babası, iyi bari …
Seyretmek; allanıp- pullanıp, dikkat çekici bir hikaye sosu ile önünüze getirildiğinde algıyla nasıl oynuyor , o an bir kez daha fark ettim.
Annenizin ya da babanızın ikinci kez evlendiği eşi sizin için asla evlenemeyecekler yani anne -baba hükmündedir ama öyle bir normalleştiriliyor ki ; "iyi bari!” diyorsunuz .
Seyretmek ; göz yolu ile,
Duymak; kulak yoluyla kalbi eğitiyor.
Kalp; kelime manası ile zaten değişen demek. Gördükleri, duydukları hatta kendi dilimizden çıkanlar ile şekil alıyor.
Eğitimin tekrar ele alınacağının haberini veren Milli Eğitim bakanımızın; diyaloglu olması gereken bir kurum da radyo televizyon, rtük olmalı.
Eğitimin temeli olan ailelerin; seyrettiği gündüz kuşakları , akşam dizileri” her şey mübah; yeter ki iyi bir senaryo süslemesi ve dikkat çekici oyuncularla sun” görüşünden kurtarılmalı .
Seyretmek; tat vermeli. Uyuşmadan tazelenmenin, küçültmeden büyütmenin, yanlışı övmeden doğrunun tadını sunmalı.
Yoksa sadece eğlendirmek adına en değerlimizi, zamanımızı hebâ eden bir çöplük oluyor….
