Bir yerden sızan damlaları;? bir kovada toplayıp çiçeğe, ağaca su olsun, hayat olsun diye dökeriz.
Yüreğimizden sızan damlalarla oluşan köşe yazılarının bir bölümünü 2 kapak arasında, dostlara ulaştırmak isteğiyle oluşan ilk kitabı cumartesi günü imzaladık.
Arka kapakta ifade ettiğim gibi:
" Aynaya yansıyan beden, kitaba- sayfalarına yansıyan ise ruhtur. Elinizde tuttuğunuz bu kitap; benim ruhumun sizinle hasbi halidir.
İnsan en çok kalıcı olmaya sevdalandı. Dünya üzerinde bir iz bırakma sevdası onu ağaç dikmeye, nesil yetiştirmeye, binalar, resimler, şarkılar, şiirler yazmaya sevk etti.
"Kitap neyi değiştirir ki?” diyenler için cevap yine kitaptı. Bir zamanlar odun olan kitap.
İlk buluşma, ilk aşk elinizde….
Ruhumuzdan sızan damlaların su olma, hayat olma çabasıydı bu kitap.
Hep söylerim:
" İnsan ağlarken yalnız olabilir hatta bazen illâ ki; yalnız olmalı. Düştüğünüzde vah! diyeniniz yoksa; daha çabuk bile ayağa kalkarsınız. Yaranızı gösterecek birisi yoksa göz yaşınızı siler, yolunuza devam edersiniz.
Ama sevinç öyle değil. Gülmek için, neşenizi paylaşan dost yüzler, gönüller gerekli. Gözlerinizi aydınlatacak bir yürekle ancak gerçek bir sevinç yaşarsınız.
Sadece çok sık beraber olduğumuz dostlara haber verebildiğimiz halde neşemizi paylaşacak, yüzümüzü güldürecek çok güzel bir toplulukla beraberdik.
Kalemi elimizde tutarken en çok imzamıza özeniriz. Sorumluluğu vardır. Olmadığımız yerde bile bizi temsil eder. O yüzden de her imza değerlidir.
Attığımız her imza dost bir gönüle emanet edildi. Yanımda olan, olamayan tüm dostlara teşekkürlerimle….
