" Acının bir rengi olsa; ne olurdu?” diye düşündü. Taş kesilmenin karşılığı bir gri mi, yüreğini alev alev yakan bir kırmızı mı, yoksa gözlerini karartan bir siyah mı?…
Gözleri ambulansa takılı iken, yüreği sıkışmış bir halde , şaşkın kalakaldı . Ambulanstan inen görevliler hastanın durumunu sordu . Nefes alamadığını söylediler. Ambulansa binmek istemeyen annelerini ikna etmeye çalışırken neden medya iletişim yerine paramedik okumadım sanki diye düşündü. Ne kadar önemli bir görevde idiler.
Her kazada, afette, ambülans çağrılan her hastada, acile gelen her vakada ilk müdahele onlarındı. En sevdiklerimizi ve canımızı acının ilk renginde onlara emanet ediyorduk. Bir kazada; ambulansın şoförü iner inmez kazazedenin boynu incinmesin diye boyunluk takınca, yaralının kocası üzerine yürümüştü.” Sen şoförsün, ne biliyorsun da müdahale ediyorsun?. Eğer ona bir şey olursa sorarım sana” diye bağıra bağıra… Adam hiç istifini bozmadan, müdahaleye devam edip:
- Sakin olun beyefendi, ben paramedik uzmanıyım, merak etmeyin” demişti.
Normalde” ambulans görevlisi” deyip geçtiğimiz bu acil durum görevlilerinin mesleki tanımlarını o gün araştırdı.
Üniversitelerin iki yıllık ilk ve acil yardım paramedik (A.A.T)bölümünden mezun olan bireyler bazı şartları yerine getirmek suretiyle bu göreve hak kazanırlar.
- Sürücü belgesi almaya engelli olmamak, yani gerektiğinde ambulansı sürebilecek.
- Ruh sağlığının yerinde olduğuna dair belge almış olmak .
-Kayıt tarihinde 17 yaşını tamamlamış, 23 yaşından gün almamış olmak .
-Kadınlar için 1. 60 erkekler için 1. 65 boyundan kısa olmamak.
-Sedyeyi çalışma arkadaşı ile beraber taşıyabilecek fiziki yeterlilikte olmak .
Onların görevi zamanında müdahele ile yaşam kurtarmak üzerine .Acının en koyu zamanında insanlarla muhatap oldukları için sorumlulukları da bir o kadar çetin, stresli. Onlar; kaza, yaralanma hayati tehlike içeren hastalık durumlarında acil tedavi sağlamak.
- Doğru hasta taşıma tekniklerini kullanmak ve kırık gibi durumlarda stabilizasyonu sağlamak.
-Hastaları sağlık kuruluşuna götürene kadar tedaviyi sürdürmek, hastane personeline hasta durumu ve tedavi bilgisini aktarmak , hastanelerde hastanın bakımının sağlanmasına yardımcı olmak.
- EKG okuyabilmek, kanamayı durdurmak ,travma durumlarında hastayı stabil tutabilmek.
- Acil doğuma destek olmak gibi en kritik bilgileri bilmek zorundalar. Daha da önemlisi insanlarla güzel iletişimi…
Brian Dyson'ın sözü aklıma geliyor.: Hayatı; havaya fırlatıp yere düşürmeden tutmaya çalıştığınız beş top gibi hayal edin. Bu toplar;
- iş
- aile
-sağlık
- dostluk ve değerleriniz olsun. Bunları devamlı havada tutmak mecburiyetinde olduğunuzu farzedin. Çok geçmeden anlayacaksınız ki ; iş, bir lastik toptur, yere düşünce zıplayıp geri döner ama diğer dört top kristal camdır . Herhangi biri yere düşünce tamiri olmayacak kadar hasar görür. Hiçbir zaman eskisi gibi olamaz.
