Küçücük çocuklar neden yarı çıplak giyinmeye mecbur bırakılıyor? 

Önceki gün televizyon kanallarından birinde ebeveynlerin feryadını duydum. "Kız çocuklarımıza düzgün kıyafet bulamıyoruz” diyorlardı. İlk anda biraz abartılı geldi. Ancak o yaşlarda çocuğu olan mesai arkadaşlarıma sordum. Hepsi aynı şeyi söyledi: "Evet, böyle bir sorun var.”

Özellikle dar ve orta gelirli kesime hitap eden zincir giyim mağazalarında, muhafazakâr ve dindar ailelerin tercih edebileceği çocuk kıyafetleri bulmak giderek zorlaşıyor. Raflarda çoğunlukla göbeği açık, kısa veya yaşına uygun bulunmayan modeller yer alıyor. Aileler adeta bunlara mahkûm ediliyor.

Peki neden?

Bu markaların yıllardır geniş halk kitlelerinden kazanç elde ettiği biliniyor. O halde toplumun önemli bir kesiminin talep ettiği kıyafetlere neden yer verilmiyor? Daha da önemlisi, bu ihtiyaca cevap veren mağazaların sayısı neden bu kadar az?

Kimse çıkıp da "İsteyen alır, isteyen almaz” demesin. Çünkü mesele sadece bir kıyafet meselesi değildir. Çocuklar, büyüdükleri çevreden, gördüklerinden ve giydiklerinden etkilenirler. Kültür de, alışkanlık da, değerler de nesilden nesile böyle aktarılır.

Bu nedenle ailelerin kendi inançlarına, kültürlerine ve yaşam tarzlarına uygun kıyafetlere ulaşabilmesi doğal bir haktır. Bu talebi görmezden gelmek, milyonlarca insanın tercihlerini yok saymaktır.

Ben de diyorum ki; madem bu markalar yıllardır bizim paramızla büyüdü, o halde tüketici olarak biz de tercihimizi ortaya koyalım. İstediğimiz ürünleri sunmayan mağazalardan alışveriş yapmayalım. Dayatmayı boykot edelim. Birbirimize, çocuklarımız için uygun kıyafetler bulabileceğimiz işletmeleri tavsiye edelim.

Çünkü bugün geldiğimiz noktada birçok aile, cebinde parası olduğu halde çocuğuna kendi değerlerine uygun kıyafet bulamamaktan şikâyet ediyor. Bu durumun görülmesi ve dikkate alınması gerekiyor. Tüketicinin talebini yok sayan anlayışın karşısında, en güçlü cevap yine tüketicinin tercihidir.