Geçtiğimiz hafta sonu ASFOD ile birlikte Tuz Gölü'ne doğru gün batımı fotoğraf çekimi için yola çıktık. Benim için her anıyla özel bir deneyimdi. Yanımda fotoğraf tutkunu dostlarım vardı. Hepsi malzemelerini hazırlamış, yapacakları konseptleri kafalarında canlandırmıştı. Yolculuk boyunca kahkahalar ve sohbetlerle zaman su gibi akıp geçti. Ancak göle varınca işler ciddileşti. O çamurlu yoldan geçip bataklığa adım atmak zorlayıcıydı. Hayat da böyle değil mi? Önce zorluklarla boğuşur, ardından güzelliğe ulaşırsınız.
Tuz Gölü'ne varmak için kat ettiğimiz yollar ilk başta yorucu ve zorlu görünse de, gölün üzerine çöken altın renkli ışıklar yorgunluğumuzu unutturdu. Göz alabildiğine uzanan beyazlık, gün batımının kızıllığıyla buluştuğunda sanki bir tablonun içindeydik. Gölün yüzeyinde yansıyan gökyüzü, evrenin içindeki o derin huzuru hissettirdi. Her kare, doğanın büyüklüğünü ve insana sunduğu dinginliği anlatıyordu.
Türkiye'nin ikinci büyük gölü olan Tuz Gölü, kuş cıvıltıları arasında sessiz bir melodiyi yankılarken, dünyanın en tuzlu sularından biri olmasıyla doğanın başka bir harikası olarak karşımızdaydı. Burada güneşin batışı, gökyüzünü ateş renklerine boyarken, doğanın eşsiz güzelliğini ölümsüzleştirdik. Her fotoğraf, çektiğimiz zorlukların karşılığını verdi.
Tuz Gölü, sadece fotoğraf tutkunları için değil, herkese hitap eden bir yer. Ancak bu eşsiz mekanın turizme daha fazla açılması, tanıtımının yapılması şart. Özellikle bir karşılama ve tanıtım merkezi, bu bölgenin hak ettiği ilgiyi görmesine katkı sağlayabilir. Ülkemizin turizm açısından cennet olduğunu düşünürsek, Tuz Gölü gibi değerlerin daha fazla insanla buluşması gerektiği ortada. Henüz gitmeyenlere ise şiddetle tavsiye ederim: Tuz Gölü'nün sonsuz beyazlığı ve gün batımının kızıllığında kaybolmak, unutulmaz bir deneyim.
