Günümüz dünyasında, gösterişin, torpilin ve kibirli tavırların prim yaptığına sıkça şahit oluyoruz. Sadelik ise çoğu zaman "eksiklik" gibi algılanıyor. Oysa Dostoyevski'nin dediği gibi, ben bir bakışın, bir duruşun ve bir hayatın sadeliğine inanıyorum. Öyle büyük laflar etmeye, gösterişli adımlar atmaya gerek yok. Sadelik, en güçlü ifadedir aslında. Farid Farjad'ın şu sözleri bu düşünceyi tamamlıyor: "Sevmek, sıradışı ya da kahramanca şeyler yapmak değil; sıradan şeyleri hassasiyetle yapmaktır." İşte esas mesele burada gizli! Sevmek, yaşamak, dost olmak, iyi bir insan olmak... Bunlar devasa çabalar gerektirmez, ancak incelik ister. Bir tebessüm, bir gönül alışı, bir iyiliği sessizce yapmak... Asıl değer burada saklı. Fakat dönüp dünyaya baktığımızda ne görüyoruz? Bunca karmaşanın içinde, birbirini yok etmeye çalışan insanlar... Aynı ülkede yaşayan ama birbirine düşman gözüyle bakanlar... Düşüncesinden dolayı zulüm görenler, hakları ihlal edilenler, birbirinin emeğini hiçe sayanlar... Nerede zerafet anlayışı? Yakmak kolay, yıkmak en basit olanı. Asıl zor olan, onarmak ve birleştirmek. Bizim derdimiz bu olmalı. Tüm dünyada bunca zulüm varken, kucaklaşmamız gerekiyor. Tek bir ülkemiz var, tek bir Türkiye! Ona sahip çıkmak hepimizin görevi. Ne bir başka ülke bizi böyle kucaklar ne de böyle bir cennet vatan bulabiliriz. Vatanına, malına, milletine sahip çık! Çünkü güzel günleri görmek, ancak birlikte mümkün olacak. Güzel günler görmek dileğiyle...
