İnsan inandığını yaşar... Geçenlerde arkadaşımla konuşurken ağzımdan çıkıverdi bu cümle.. Oysa içimde biriktirdiğim duygularımı koca bi cümleye sığdırmışım. İnandığımızı yaşıyoruz gerçekten de.. Çünkü insan inanıyorsa sımsıkı sarılıyor, inanıyorsa iyileşiyor ve güçleniyor. Hayatım boyunca böyle hissettim. İnancım hep iyileştirdi beni, güçlendirdi. Peki inandığını yaşamayanlar, inanıyor gibi görünüp rol yapanlar? İnanıyor gibi görünüp hayatları yalan olanlar! Kendi yalanlarına inanıp hayatını savuranlar...Ne acı değil mi? Sanırım nasip işi bu. Ya inandıklarının peşinden gidersin ya da kendini kandırarak rüzgar misali savrulmaya devam edersin. Bir de ama "Çünkü dünya artık çok kirli" cümlesine sığınıp, suçu dünyaya atanlar! Dünyayı kirleten biz insanlar hatalarımızı kabul etmeyiz. Oysa dünyayı bu hale getiren biziz. Kirlettiğimiz her şey de daha huzursuz, daha kaygılıyız. Neden biliyor musunuz? Çünkü neye inanacağını şaşırmış bir toplum var. İnanç sadece dinle sınırlı değildir. Hayata, adalete, iyiliğe, doğruluğa, dürüstlüğe inanmakta gerekir. Çalmadan, çırpmadan, din sömürüsü yapmadan adaletli olmaya da inanmak gerekir. İşte bu inançlarla yaşamak cesaret ister. İnanlar cesurdur. Cesaret ise acıdır, kanlıdır, savaş gerektirir. Çünkü inançlarla yaşamak kolay değildir. Savaşacaksın! Hele çivisi çıkmış bu dünyada o çivileri tutturmak için çarpışacaksın. Yalnız kalsanda mücadeleye devam edeceksin. Hz Ömer'in şu şahane cümlelerini duyduğumda hayatıma şiar edindim. "Ya yaşadığın gibi inanırsın ya da inandığın gibi yaşarsın" muhteşem bir cümle... Eğer yalana inanırsan yalanınla yaşar, yaşadıklarına inanırsın. Bu insanları etrafımızda o kadar çok görüyoruz ki! Kaybolmuş, savrulmuş insanlar Ne acı... Sadece acınası. İşte bu insanın kendisini kaybettiği noktadır. Çünkü insan neye inanıyorsa hayatı da kalbi de ona dönüşüyor. Zor zamanlar, huzursuz dünya... Ama ne yaşarsak yaşayalım her zahmetin sonunda bir rahmet vardır. Bu aralar duam şöyle ;zahmetten sonra rahmetin geleceğine ümidimizi kalbimizden eksik etme Allahım.. Her şey gelir geçer. Ama inanç insanı ayakta tutar. Önemli olan inanarak yaşamak Çünkü inanmak güç verir. İnanmak insanı iyi eder. Ve en önemlisi inanmak yaşamaktır.
