Bu hafta, karantina günlerine şiirler bırakacağım size
Aynı haberleri duymaktan bıkan, aynı cümleleri tekrar edenlerden sıkılanlar için şiir bırakacağım
Şair adamların, kadınların kalplerinden akanları Ümit Yaşar kaleminden...
Her ne olursa olsun İyileştirsin diye, anlam katsın, bazen kanatsın, bazen kabuk bağlatsın diye
Şiirleri unuttuk ya hani bu hengamede
O kalbimize dokunan, yazanın kaleminden çıksa da "hah tam da benim anlatmak istediğim” dediğimiz şiirler.

Nice şairler, nice şiirler bıraktı gitti.
Hepsi 'gitme' derken bir bir gitti, bir bir gidenleri gömdü toprağa...
Hayat böyle değil mi? Gitme dediklerimiz gider, kal dediklerimizi uğurlarız ellerimizle.
Onca şair belki yalnız kalmayı sevdi ve yalnızlığına yazdı mısralarını.

Bizde de öyle değil mi ?
Yalnızlığı sevdik, yalnızken ağladık, ama hep berabermiş gibi dimdik yürüdük yollarımızı.
Asaletimizi, yalnızlığımızı, sevdamızı sevdik.
Tüm bu duyguları içimizden geçirirken, bir dillendiren oldu. Şair denildi, geçti gitti...
Adı çoğu zaman bilinmedi, tıpkı değeri gibi. Aslında hepsinin adı hep şairdi.
Şairdi her adam; garip akşamları seven, mahzun şarkıları besteleyen, asaletiyle susan...

"Sevdiğim mahzun şarkılardır, hüzünlü resimler,
Garip akşamlarda yaşadığımı anlarım.
Çevremde kim varsa konuşur durmadan,
Ben hep bir heykel asaletiyle susarım."
Ümit Yaşar Oğuzcan

Bozulan oyunları, kalpsiz yalanları, geçmiş günahları yaktı belki hepsi.
Biz de onların dizelerini okurken, mektuplarımızın ucunu yakıp, karşısına geçip izledik.
Güneşlerini çalanlara küserken, gökyüzüne, yağmura bir nergise dizeler bıraktılar.
İçimizde yakamadığımız gururlarımızın hepsini şair yaktı bir bir...
Yaktı ve avucumuza bırakıverdi alevleri!

Mutsuz masalları kaleme aldı. Aksiliklere, söz dinlemeyen ölümlere dizeler bıraktı.
Gözlere sözlere tutsaklıklara cümleler bıraktı.
Yapamadığımızı yapan şair, aslında yapamadıklarını da yazdı bir çırpıda.
Gitme dedi:

Sana Şiirler Okuyacağım Gitme
Güneşler Doğacak Yalnızlığımdan
Sana Şiirler Okuyacağım Gitme
Sana Avuç Avuç Yıldız Getireceğim
Güneşimden Başka Sana Engin Denizlerin
Maviliğini Getireceğim Köpük Köpük Dalga Dalga
Sana Şiirler Okuyacağım Gitme
Sana Çiçekler Getireceğim
Bozulmuş Güz Bahçelerinden
Sana Serinlik Getireceğim
Yağmur Tanelerinden
Sana Şiirler Okuyacağım Gitme
Güneşler Doğacak Yalnızlığımdan
Sana Şiirler Okuyacağım Gitme
Ümit Yaşar Oğuzcan

Bir dolu umut, güz bahçelerinden çiçekler, avuç avuç yıldız, bir rüzgar getireceğim dediler ve gittiler.
Yani anlayacağınız; Ölüm gibi, ölmek gibi denilen her şey yaşadı şu dünyada
Şairler gibi...
Şiir gibi....