Yooo hayır umutsuz bir yazı yazmak istemiyorum...
Umut hep var yaratılışımızda
Ama;
Bir mucize bekler olduk
Her sabah azar azar yorgun uykulardan uyanmaya başladık
Güneşin ışığını görerek kalkıyoruz yataklarımızdan..
Evet, mis gibi havayı da çekiyoruz içimize
Ama yetmiyor.. bir şeyler eksik!
Sevgi yoksunu yorgun ve pandemik bir dünyaya uyanmak gerçeği değişmiyor
Bu çaresizlikle yüzleşmek istemezcesine, adımlarımızı zorla atıyoruz
Sadece bu olsa yine neyse
Orman yangınları, ölen kadınlar, depremler, kum fırtınaları , zavallı hayvanlar...
Ellerimizle bozup mahfettiğimiz dünya
Sonra nasıl bir zamana denk geldik homurtusu..
Biz yaptık. İnce ince dokuduk.
Sadece kendi hayatımızı düşündük.
Dünya onarır diye düşünüp yaktık, yıktık.
Ne sincapları düşündük, ne göçmen kuşları..
Ne yeşili düşündük, ne güneşi..
Ümit Yaşar Oğuzcan'ın dediği gibi ;
"Ne yana baksak denizdi, maviydi, ışıktı
Sonra bir çaresizlikti zifiri”
Çok çaresiziz kaldık, kendimize karşı
******
Yooo hayır umutsuz bir yazı yazmak istemiyorum...
Umut hep var yaratılışımızda
Yaz yaz dedik, onu da güneşi hissedemeden bitirdik
Şimdi sonbahar; Ah o sarı yapraklar
Ve harika bir yağmur kokusu
Şimdi omzumuza attığımız şallara sarılarak melankolik şarkılar dinleseydik
Yine şiirler okusaydık Attila İlhan'dan..
Yine ‘bekledim de gelmedin,sevdiğimi bilmedin' şarkısıyla derdimiz sadece sevdiceğimiz olsaydı
Şarkıların nakaratlarını mırıldansaydık
Ardından geleceğe dair planlarımızı yazsaydık...
Gireceğimiz sınavları düşünüp ‘bu sene de bunları halledersem seneye rahatım' cümleleri kursaydık
Seneye... şu kelimeyi bile kullanmaktan korkar olduk.
Çok çaresiz kaldık
********
Yooo hayır umutsuz bir yazı yazmak istemiyorum...
Umut hep var yaratılışımızda
Rutinlerimizi özledik
Küçücük dertlerimizi büyüttüğümüze üzülür olduk
Karantina, maske, virüs kelimeleri hayatımızı kuşattı..
Hepimiz yorgun ve yılmış durumdayız
Ve kaybettiklerimiz..
Ahh o kayıplar, her gün tanıdık tanımadık onca kaybettiklerimizi duymak içimizi çok acıtıyor
Bu başka bir acı... Çok kıymetli hocalarımız, daha dün konuştuk dediğimiz yakınlarımız, komşularımız, bildiğimiz bilmediğimiz canlar
Sayılarla ifade edilen yüzlerce kayıp...
Geçtiğimiz hafta, daha gençliğin baharında bir tıp fakültesi öğrencisini kaybettik..
İçimiz çok acıdı
Allah ailesine sabır versin
Mekanın cennet olsun Merveciğim!
Sen sağlık ordusunun kahramanı ve şehidisin
Gencecik solan çiçekler. Dayanılır gibi değil
Yorulduk..
Ama bir aydınlık mutlaka olacaktır..
Umutsuz bir yazı olsun istemiyorum
Umut hep var
Bir mucize illaki gelecektir
İmtihanlarımız kolay olsun
Rabbim bize bundan sonra acılar yaşatmasın inşallah...
