AltınS1 ile Gram altın arsındaki makas gerçekçi değildir
BİRBİRİNE BENZER İKİ FARKLI ÜLKE: TÜRKİYE VE İRAN
İRAN’IN SON KULLANMA TARİHİ GELDİ
Özgürlük Dışarıdan Gelmez Düşündünüz mü? “İran karışırsa ne olur?”
KİM SÖMÜRGECİ?
Belediyecilik CHP’nin işi
MESCİDİ HARAMDAN MESCİDİ AKSAYA, ORADAN DA SİDRETÜL MÜNTEHAYA YAPILAN KUTSAL YOLCULUK
KÜFÜR
HELAK OLAN GÜNAH TOPLUMUN ŞEHRİ, POMPEİ
Hangi Hazine Daha Değerli: Yeraltı mı, Yer Üstü mü?
ÖFKE, TUZAKLAR VE CUMA GÜNLERİNİN HÜZNÜ
ÜÇ AYLAR, KANDİLLER VE ÜMMETİN HAFIZASINA YÖNELİK ZEHİRLİ SALDIRILAR
KAYGI
Ayaz Ata ve Nardugan
Yeni Yıl Dilekleri Tutarken, Kimleri Hâlâ Hayatımızda Tutuyoruz?
Veeeee nihayet! Güzel futbol güzel sonuç…
Bahanesiz Maçtan Hüsran Çıktı
AHLAK VE VİCDANIN SESİ MISIRLI YAZAR MUSTAFA LUTFİ EL-MENFALUTİ
EĞİTİMDE BİR MİLAT BAŞLAMALI MI?
SAĞLIK BAKANINA MEKTUP
11. YARGI PAKETİNE LGBT’DE EKLENMELİ
Samsunspor ders verdi, Konyaspor izledi…
Milletin ekmeği ile oynamayın! Konya’da ekmek neden zamlandı?
Sivas halılarının belli başlı dokuz türü vardır: Döşek halısı, seccade, kurce (at heybesi), yol halısı, yastık, kürt kilimi, Şarkışla, perde kilim, kilim seccade. Sivas ve kız kilimi ile erde kilimi, bilinIi bir dekor anlayışı yansıtır."
P. Lecomte, Türkiyede Sanatlar ve Zenaatler'den 5.99 vd.
İşleme
İşleme sanatlarının deri, kağıt, dokuma sanatlarıyla ilgili tekniklerine, söz konusu bölümlerde değinilmişti.
Anadoludan ve Rumeliden başlayıp İstanbul'a uzanan, yerel birçok adlandırmaların yanı sıra İstanbul'da da "Türk işi” ve "İstanbul işi” adlarıyla evrensel sanat değerlerine dönüşen işlemeciliğin başlıca kolları Oyaişleri, Tığ işleri, çarşaf bağları, gergef işleri, tel işleri, kalem işleri olarak sıralanabilir.
Bu işleme tekniklerinden yazmacılık dışındakilerin kadın ve kızlara özgü ve tamamen amatörce ve çoğunca çeyiz hazırlığına dönük olarak geliştiğini belirtmek gerekir. Osmanlı döneminde, İstanbul, Bursa, Edirne, İzmir gibi büyük şehirlerde el işlemeciliğinin bir çarşı sanatına dönüştüğü de bir gerçektir. Özellikle de hamam takımları, perde ve yazma işleri zamanla birer zenaat olarak daha çok çarşılara kaymıştır... İşleme sanatlarının Anadolu'da ve Rumelide ne zaman başladığına dair tarihler verilememekle birlikte bu sanatların kırsaldan başlayıp kentlere girdiğini, dolayısıyla dokumacılık sanatlarında olduğu gibi, işlewmecilikte de asıl kaynağın göçebe kültürü olduğu bir gerçektir. Zamanla her yörede farklı teknikler, renk ve desen yaklaşımlarıyla gelişen işlemecilik, denilebilir ki ulusal sanat anlayışının halk tabakalarıyla bağı en yaygın ve sık olan sanat dalı konumundadır. İşleme sanatlarının öncelikle vurgulanması gereken bir özelliği, sonsuz denebilecek motif zenginliklerine sahip bulunmasıdır. Kadın ve erkek giyimlerinin başlıca parçaları olan aba, salta, şalvar, potur, entari, çepken, fermene, üç etek, yelek, camadan, mintan, kuşak, yemeni (mendil), arakiye, baş örtüsü, çevre, yağlık, cübbe, uçkur, kavuk örtüsü, bohça, kese, kılıf, sancak, seccade, mevlüt takımı, hamam takımı, duvak, sünnet takımı, çocuk ve beşik takımı, çorap, terlik... gibi sayılmayacak kadar çok eşya üzerinde türlü işleme teknikleriyle desen çalışmaları yapılmıştır.
75. YILLIK GAZETECİLİK İLGİM VE YENİ KONYA GAZETESİ
TÜRKİYE SELÇUKLULARI VE KONYA KİTABI
YILDIZ PORSELEN FABRİKASI (ÇİNİ FABRİKA-İ HÜMAYUNU)
YILDIZ ŞELALE
KONYA’DA MODELİSTLİK – STİLİSTLİK SANATI
KONYA VE ANADOLU’DA ÇİNİ ve LÜLECİLİK SANATI
KONYA VE ANADOLU’DA ÇİNİ ve LÜLECİLİK SANATI
KONYA VE ANADOLU’DA ÇİNİ ve LÜLECİLİK SANATI
KONYA VE ANADOLU’DA ÇİNİ ve LÜLECİLİK SANATI
KONYA VE ANADOLU’DA ÇİNİ ve LÜLECİLİK SANATI