Senin kendine dair özgürlük gördüğün şey başkalarının hak alanına girdiği an biter.
Bazı insanlarda hayvan severlik(!) adı altında bir kötülük furyası başladı.
Kendilerine göre iyilik(!) olan istekleri başkalarının yaşamını, yaşantısının şartlarını tehdit eder noktalara geliyor ya da açıktan zarar veriyor.
Bir hayvan sever başkasının dükkanının önüne gelip sokak köpeklerine mama dökemez. Bu hayvanları beslemek istiyorsa; sorumluluğunu alır ,gider evine alıp besler. Herkesin gelip geçtiği kaldırımda; bir çocuğa, yaşlıya, güçsüze saldırma potansiyeli olan hayvanları, üstelik başkalarının dükkanının önünde, esnafın isteğine muhalif olarak besleyemez.
Senin isteklerin benim özgürlüğümü yok edemez. Sorumluluğunu alamadığımız istekler çatışma getirir.
Toplu taşımada gidiyorsun, sakin sakin oturmak istiyorsun; tam önünde birden yüksek sesle şarkı söyleyen, dinlediği müziğin ritmiyle ayağını sallayan, dans eden, tuhaf tuhaf mimikler yapan insan…. Sen kulaklığının sesiyle kendinden geçmiş bir halde kendince sanat yaptığını düşünebilirsin ama senin özgürlüğün benim hak alanımı alt üst ediyor.
Herkesin kendi isteklerini kutsadığı, kendi konforunun içinde kaybolduğu,” acaba bir başkasının hakkına girer miyim?” düşüncesinin, empatinin hiç olduğu günleri yaşıyoruz.
Bencilliğin, hodgamlığın yerine zerafeti ve diğergamlığı geri getirmeliyiz. Üstelik acilen……..
