" Momento mori ,karpe diem "belki havalı oluyor ama ânın içini hayırla doldurmak ve bir nefesine bile hükme demediğimiz bu dünyadan ayrılık şarkımız olan ölüme hazırlıklı olmak için diri bir hayat yaşamak gayreti bizim gönlümüze tâ ezelde "her nefes ölümü tadacaktır” ile kazınmıştır.
Öyle insanlar var ki; ölü iken bile yaşayanlardan daha çok hayra vesile olur, gönüllere tesir eder, diri kalırlar.
Bir Eflatun, bir Aristo, bir Nizamülmülk,bir Gazali, bir Rabbani, bir Mevlana, bir İmamı Azam ve niceleri gibi. Ölümleri bile aşka getirir gönülleri ve oranın misafiri imanı..
Davasını kabul edin- etmeyin; duruşu ile, hayattaki aksi ile saygınızı kazanan insanlar vardır. Davası olan ve bu uğurda bedel ödeyen insanları severiz.
İsmail Haniye 1947' den beri vatanının sürekli bir işgal zulmü içinde bulunmasının acısıyla yetişmiş biri olarak davası olan erlerdendir.” Benim ailem, kanım, canım Allah'a ,islam'a, ümmete, vatanıma feda olsun. Ya hür yaşayacağız ya şehit olarak öleceğiz” diyen bir yiğit lider.
Sözünün eri bir yiğit olarak; katledilip şehit olmasına rağmen milyonlarca insanı, dünyanın her yerinde eş zamanlı olarak meydanlara çıkartabilmiş, vicdanlarını, gönüllerini umutla tazeleyebilmiş bir güzel adam.
İsmail' ce bir teslimiyetle yaşadı ve kendinden önce haklı davalarının uğrunda şehit olan onbinlerce masumla beraber, ölümü ile de tüm dünyada nice gönülleri diriltti. Gıyabında kılınan cenaze namazları buluşma yerleri oldu.
Yaşamın belirtisi nefes alıp vermedir belki ama o nefesin içini hayırla doldurmak, faydalı olmak ise yaşamın hakkını vermektir.
Güzel yaşayıp, güzel teslim olan yüreklere binlerce dua……
