İnsan; hatadan ders çıkaran olması gereken. Her hatayı biz yapamayacağımıza göre, başkalarının hatalarından ders çıkartmak ve iyiye bir yol bulmak bizim aklımızın referansı olmalı .
İnternette önüme düşen bir olayda; eğer bir aslanı bir gün boyunca izlerseniz onun hayatta kalma mücadelesine şahitlik edersiniz. Aç kaldığında bir ceylanı avlamasına sevinirsiniz. Diğer taraftan bir ceylanın bir günlük yaşam mücadelesine baksanız; ormanın tehlikelerinden korunup, hayatta kalmak için harcadığı enerjiyi görseniz, aslana av olduğu için kahr olursunuz.
Olaylara baktığımız yer önemlidir ama ortada değişmeyen gerçekler varken; gerçeğin değil onun üzerinden pay çıkartmanın peşinde olmak bence vicdan sorgusu.
İzmir Konak'ta herkesin kullandığı bir kaldırımda oluşan hasardan dolayı alttan geçen elektrik kablosunun çarpma riski oluşturduğu; çevre esnafı, yerel basın ve halk tarafından 5 yıl öncesinden ikaz edilmesine rağmen bugün tıp fakültesi öğrencisi bir genç kız oradan geçerken akıma kapılıyor ve onu kurtarmak isteyen bir başka esnaf da canını veriyor.
Olay yerinde açıklama yapan Konak Belediye Başkanı:” bu bir cinayettir” diye gülerek bu olaydan acaba nasıl devlete bir hesap keserim, halkı alevlerim derdine düşüyor.” Belediyenin sorumluluğu değil” demek; ispatlayabilir sen göz göre göre gelmiş ihmalin vebalini temizleyecek mi? İki genç hayatı geri getirecek mi?.
Bence birilerinin hayatına getirdiğimiz iyilik, hizmet, kolaylık ve hayır kadar yaşıyoruz.
Hayat; veda ederken ne aldığım değil ne verebildim dediğimiz bir cümleyi sorgulatarak yaşanmalı.
Her şeyi değiştirmeye gücümüz yetmez. Dünyada her an bir masum ölüyor, savaşlar, cinayetler, katliamlar oluyor ama bize düşen madem nefesimiz in hakkını vermek, o zaman aldığımız bu eşsiz nefesle elimden gelen bir hizmeti yaptın mı onu düşünmeliyiz.
Çevredeki esnaf bile oradaki kaçağı madem fark etti; etrafını çevreleyip geçişi durdursa, müdahaleye faydası olur muydu acaba?
Ne bileyim;” benim sorunum değil yerine, ben ne yaparım?” diye düşünmeyi öğrenmeli miyiz?…
