Meclis; özgür toplumların ifade yeridir.
Küçükken öğrendiğimiz tanımı ile; milletin tamamının fikrini belirtmek için yönetimde bulunması söz konusu olamayacağı için, seçilen kısmın millet adına milletin dertlerine temsil hakkını kullanarak çare bulması..
Yani bir vekil sergilediği tutumla seçildiği tabanı da temsil ediyor demektir .
Başıboş sokak hayvanlarıyla ilgili toplantıda en çokta evladını kaybetmiş insanlara, en sert sözlerle, en hadsiz üslupla bağıran vekil görüntüsüne üzüldüm.
Saygı; özgürlüğün olduğu yerde vardır.
Şu an Türkiye sokaklarında başıboş köpeklerin oluşturduğu ciddi bir sorun var .Okula giderken saldırıya uğramış, sokakta oynarken ya da bahçesinden çıkarken parça parça sokak köpeklerinin ağzında uzuvları, etleri, saçları yem olmuş çocuklarımız var.
Kendi halinde yürürken birden saldırıya uğrayıp bacağını kolunu kaybeden insanlar var.
Trafikte her gün bir araca kaza sebebi olup hem maddi hem can kayıpları olması ise sayısız….
Demek ki ; meclise gönderilen vekillerin bu konuda çözüme dayalı tedbirleri konuşmaları, işleme koymaları şart ama görüntüye bakıyoruz daha konuşmak , konuşturmak şöyle dursun evladını parça parça sokak köpeklerin ağzından toplayan bir babanın acısını dinlemeye bile saygıları olmayan bir çete(!) zihniyeti var.
Sadece istemezük demekle , benim düşünmem hariç her düşünce geçersizdir demekle hak savunduğunu zannetmek; bünyesindeki, tabanındaki, kafasındaki mutlak monarşinin sonucudur ve halkın dertlerine bigâne değil hiç ilgisiz olmaktır.
Halka” sen kimsin?” diyen; sen kimsin…?
