Eski türkçede "um”; dilemek, yalvarmak…
Ne çok diledik, yalvardık ,umduk; sayılar olarak kalmasını istemediğimiz her bir mazlumun katlinin bitmesini. Siyonistlerin bir sebeple yok olmasını.
Rim ‘in gülüşünü, dedesinin ruhlara aşı olan tevekkülünü, canları yandıkça, vedalar yaktıkça dillerinden dökülen "Allah bize yeter”'i sevdik..
Bir dirilişti can verişleri. Her gün İslam'ı araştırıp girenleri duydukça dirilişe olan inancımız arttı.
"Biz, biz ne yapabiliriz?” dedik ve hiç sağa sola bakmadan boykota sarıldık. Siyonizm'in beslenme damarlarını kurutmak, güçlerini sağlayan ekonomilerini sarsmak, kendimizi güçlendirmek niyetlerimiz oldu. O niyetler ummaya dönüştü.
Dua biraz da istemeyi harekete, fiile dönüştürmektir. Müminin duası işidir. İnsanın ise kalitesi mazlumdan yana tavır alışıdır.
Bizimkiler değerliydi evet özellikle kendi hesap günümüzde ama dünyada bir mazlum varsa zalime dur (!)demek sadece müminlerin değil insan olanın işiydi ve bu insanlar arasında özellikle herkes tarafından tanınan isimlerin çabaları çok kıymetli.
Pink Floyd'un solisti Roger Waters ilk günden beri Filistin bayrağını, kefiyesini elinden bırakmadı. Her konserinde tüm dünyanın Filistin halkının yanında durması yönünde çağrı yaptı .
" Empati” dedi; kendimizi onların yerine koymalıyız ve tüm dünya empati yapmalıyız.”
Latince "em” içinde demek. Patheia ise; Grekçe de acı, ızdırap, duygu, algılama anlamında. Bu iki kelimenin birleşmesinden türetilmiş empati; siyonist ruhlar ve onları destekleyen vicdanı körler için o kadar sığ kalıyor ki.
Ahlak; halik kökünden geliyor ve yaratılış, huy ,fıtrat ile seni Yaratan'a bağlıyor. Sana bir denetleyen olduğunu hatırlatıyor.
Empati ahlak yerine kullanılmaya başlansa da dünyanın en ahlaksız insanlarına ,siyonist ruhlara zerre tesir etmiyor .
Bizim ahlakımızın içine” ummayı” verdi Allah.. Biz ahlakımızı koruyacağız ve umacağız . Her işimizi sağlam yaparak, sevda ile umacağız. Vaktini O bilir ama bir gün inananlar zalimleri susturacak……
