Adalet!
-Kime?
-Herkese.
-Ne zaman?
-Her zaman!
-Nerede?
- Her yerde.
Bir ülkede adaletin kalmadığını, bırakın kalmamasını geç geldiğini bile görürseniz, anlayın ki devletin güneşi batıya dönmüştür. Ne zaman bilmem? Ancak yol yakındır, gölgeler uzamaya başlamıştır. Çünkü adalet kalmayınca insanlar kendi adaletlerini yaratırlar. İnsanlar kendi adaletlerini ararlarsa kaos çıkar. Bu anarşiye dönüşür ve devlet ne denli güçlü olsa da yıkılır. Adalet. Her şeyin çaresi.
Adaleti insanlar güçsüzken ararlar. Güçlüyken kendi adaletlerini yaratırlar. Adam bulamadıkları yerde adaleti bulamazlarsa “Adalet istiyoruz!” diye bağırırlar. Peki adam bulduğun zaman neden adalet istemiyordun? O halde hangi hallerde adil olmalıyız? Her zaman. Allah kerim Kuran'ında “Ey iman edenler! Adaleti titizlikle ayakta tutan, kendiniz, ana-babanız ve akrabanız aleyhinde de olsa Allah için şahitlik eden kimseler olun. (Haklarında şahitlik ettikleriniz) zengin olsunlar, fakir olsunlar Allah onlara (sizden) daha yakındır. Hislerinize uyup adaletten sapmayın, (şahitliği) eğer, büker (doğru şahitlik etmez), yahut şahitlik etmekten kaçınırsanız (biliniz ki) Allah yaptıklarınızdan haberdardır.” (Nisa-135) buyurarak insanlara adaletli davranmayı EMRETMEKTEDİR.
Ülkemizde adalet yok. İnsanlar çöle yağmur yağmasını bekler gibi adaletin gelmesini bekliyor. Bu adalet yağmuru bazen geldiğinde de iş işten çoktan geçmiş oluyor, çimlenen ruhlar geç kalan adalet yüzünden kuruyor, sönüyor. Göle su gelinceye kadar kurbağanın gözü patlarmış. En basit davalar bile yıllarca sürüyor. Geç gelen adalet, adalet değil zulümdür. Bu durumdan da en çok hakimler ve hukukçular şikayetçi. O halde devletin ve insanın yaşaması için adaletin bir an evvel hızlı olacak şekilde ikame edilmesi lazım. “HER İŞİ GEREĞİNİ VAKTİNDE YAP. İNSANI YAŞAT Kİ DEVLET YAŞASIN.” (Şeyh Edebalı)
