Bir özlemdir anneliğin tarifi. Tek ve yalın bir kelime " Özlem”. Yürek yakar, yürek dağlar, kimi zaman doruğa ulaşır dayanamazsın özlemle yaşamak annenin kaderidir. Nefes alması, sağ olması seni teselli eden tek düşüncedir. Dokuz ay karnında taşır sonrasında kollarının arasında sımsıkı sarılarak büyümesini izlersin. Sonrasında kollarının arasında kayar tıpkı bir köpük misali yeni bir yaşama ayak basar. Hakkıdır kendi başına ayaklarının üzerinde dimdik durarak yaşaması. Gurur duyarsın, attığı her güzel adım senin yüreğini onurlandırır, başını dikleştirir. Ama işte o ama var ya...
Hasrettir yüreğini yakan, bazı geceler uyanırsın endişe ile rüyanda küçüklük halini görürsün sana sarılışını hissedersin uyanı verirsin işte o zaman uykuların bölünür, bir kuş olmak istersin uçup penceresinden bakıverip dönmek istersin. Sabah olur telefonun başına gidersin ellerin tuşlara bir gider bir gelir. Uyuyordur uyandırmaya kıyamazsın. Ertelersin aramaları, işe verirsin kendini unutmak değildir amaç oyalanmaktır. Kimi zaman yaptığın yemeği, hazırladığın kahvaltıyı paylaştığın günleri anımsarsın. İçin özlemle buruklaşsa da yüzünde bir gülümseme belirir, biraz önce aramıştır " anne ne haber, ne yapıyorsunuz. Ben iyiyim kahvaltı hazırlıyorum veya işe geldim” diye. Duyarsın özlediğin evladının sesini,sıcaklığını ve şükredersin. Evlat acısını tattırmasın rabbim kimselere diye. Uzun sağlıklı ömürleri olsun dilekleri dökülür yüreğinden. Ve o an evladını kaybeden yüreği yaralı annelere sabır dilersin. Acılarının hiç bitmeyeceğini bilirsin ve sabır dilersin. "Özlem”anneliğin adı olmalı, onu anlatan tek bir kelime...
Sevincin ve burukluğun anlatımı olmalı "Özlem...”
Sımsıkı sarılmalı insan bir gün özlemi tadacağını bile bile buna inat sarılmalı bilmeli ki yüreği sızlatan acıda nefes varsa özlemler bir gün biter yeter ki
Canları sağ olsun...
Sevgiyle kalın...
