Ne zaman bir varlık içine düşse insanoğlu, illaki içinde kayboluyor. Varlık, sadece para ile ölçülmemeli. Dünyalık herhangi bir şeyin çokluğu, varlık anlamına geliyor. İçini siz doldurabilirsiniz.
Varlığımızı bölüşmek konusunda ne kadar aciz olduğumuzu son zamanlarda daha iyi görüyoruz.
Gittikçe maddeperest ve dünyaperest oluyoruz. Dünyalığımızın, paylaştıkça çoğalacağına inancımız gün geçtikçe azalıyor. Kendimizin zannettiğimiz şeylerin asıl sahibinin kâdir-i mutlak Allah olduğunu unutuyoruz. Maddenin asıl sahibi, "paylaşın, verin, bölüşün ki bereketlendireyim” dediği halde avucumuzu sıktıkça sıkıyoruz.
Elbette her insan hesâbi düşünmüyor. Şükürler olsun ki hasbî düşünenler de var. Rabbim onların sayısını artırsın. Mazlum ve fakir-fukaralar, bu insanlar yüzü suyu hürmetine ayakta kalıyor. Rabbim cömerte veriyor, cömertte onlara veriyor.
Paylaşamadığımız tek şey maddi varlıklarımız değil maalesef. Sevincimizi, mutluluğumuzu ve huzurumuzu da paylaşamıyoruz. Karşısındakine güzel söz sarfetmemek, tebessüm etmemek ve mutlu olacağı şeyler yapmamak da cimriliğin ve hesâbi davranışın bir çeşitidir. İnsanoğlu cimrileşti mi, her şeyinden kesintiye ve kısıtlamaya gidiyor. Halbuki paylaşmanın lezzetini bir tatsa, kendi maddiyatının da duygusal hallerinin çok iyi seviyelere geleceğini görmüş olacak. Bölüşemediğimiz her vakit, bölünmemize doğru bir hamle olacaktır. Ne kadar ferdiyetçi olursak, o kadar yalnız ve savunmasız kalacağız.
Elbette bölüşemeyeceğimiz şeyler de var; Vatan ve namus gibi. Son yıllarda her ne kadar bu hususlarda ciddi provakasyonlara maruz kalsak da Allah'ın izni ile ne vatanımıza ne namusumuza halel gelmeyecektir.
Gelin bölüşelim. Gelin paylaşalım. Paylaştıkça çoğalan maddiyatın ve iç huzurun tadına varalım.
Vesselam…
