Üzülerek tanıklık ediyoruz.
Aklın ve vicdanın almayacağı olaylar yaşanıyor.
Devrin acımasızlığı ne yazık ki yine en çok çocukları etkiliyor.
Bir teyze düşünün, yeğenini bir yıl boyunca aç, susuz bırakan…
Alenen ölüme terk eden…
İnanılmaz.
Hafta içinde yaşanan ve ülke gündemine oturan o vahim olaydan bahsediyorum. Henüz 9 yaşındaki bir çocuk iddiaya göre çöp eve mahkûm edildi. Üstelik toplumca anne yarısı olarak tanımladığımız, teyzesi tarafından…
Onca aile var, çocuk sahibi olabilmek için tüm imkânını seferber eden… Onlarca tedavi sürecinden geçen… Yazık, gerçekten çok yazık…
Oysa, çocuk ne ister? Çok basit, oyun oynamak, mutlu olmak, değer görmek ve en mühimi de sevilmek…
Sözde teyze son ifadesinde, "Beni annesi olarak biliyordu, gerçeği öğrenince hayata küstü. Yanına kimseyi yaklaştırmadığı için saçı ve tırnakları uzadı" demiş. Sözde anne de kameralar karşısına geçip ağladı. Ne kadar üzgün olduğunu ve mağdur edildiğini söyledi. Yani yine akla ve mantığa sığmayacak savunmalar yapıldı. Konuyu neresinden tutsan ayrı bir trajedi…
Neyse ki güzel haber, devlet korumasına alınan küçük çocuğun doktorundan geldi. Hastaneye kaldırıldığında 17 kilo olan talihsiz yavrucak, kısa sürede toparlanmaya başladı.
Sağlığı düzeldiğinde de psikolojik destek alacak. En yakınlarının ruhunda açtığı derin yaraları, psikiyatristler kapamaya çalışacak.
Bizlerin duyduğumuzda bile kaldıramadığımız bu olayı, o küçücük çocuk unutmaya çalışacak.
Allah kimseyi merhamet yoksunu insanlarla karşılaştırmasın…
Tüm Türkiye gibi, benimde en büyük dileğim, o sözde anne ve teyzenin en kısa sürede hakkettikleri cezayı almaları.
.
