Bu yıl Ramazan bir başka güzel…
Toplu davetler, sıcak sohbetler, yüzlerde gülümse, sözlerde samimiyet… Hepimiz nasılda özlemişiz. Aradan geçen iki yılı hiç yaşanmamış gibi hissediyorum ve eminim bu konuda yalnız değilim. Virüslü günlerden öyle bıkmış öyle yorulmuşuz ki yok saymayı tercih ediyoruz. İnsan tabiatı gereği, "Güzeli” sever… Yakaladık güzel günleri, bırakmak istemiyoruz.
Bir iftar davetine katıldım bu hafta… Masalarda hemen hemen kimse kimseyi tanımıyordu ama hissedilen tam tersiydi. Herkes birbirine o kadar sıcak o kadar samimi davranıyordu ki sanki hepimiz kırk yıllık dostlardık. Sohbetler o kadar koyuydu ki zaman nasıl akıp geçti, anlamadık. Yani doyan sadece karınlar olmadı, ruhlarımızı da oldukça güzel doyurduk.
Dilsiz dostlarımızı unutmayalım ama…
Kuran-ı Kerim'de şöyle buyurulur; "Yeryüzünde yürüyen bütün hayvanlar ve kanatlarıyla uçan bütün kuşlar da ancak sizin gibi birer ümmettir" Bu ayet, insanların yeryüzünün tek kullanıcısı gibi hareket edemeyeceğinin göstergesi… Öyleyse Bereket ayı Ramazan'dan sokak hayvanları da nasiplensin. Yemeklerimizi çöpe değil, onlara bırakalım. İçimiz huzur dolsun.
Aynı zamanda çok bereketli bir yıl yaşadık.
Evet, baharı da çok özledik ama alınan yağışlar dertlerimiz deva oldu. Kuruyan göllerimiz, barajlarımız yani geleceğimiz yeniden yağan bereketle dolmaya başladı. İnsanlar, hayvanlar, bitkiler ve doğa… Susuz yapılabilir mi? Mümkün değil. Kıymet bilelim, su kaynaklarımızın bir damlasını bile israf etmeyelim. Unutmayalım ki, ileri zamanlarda çıkabilecek muhtemel dünya savaşlarının temel sebebi; su kaynakları ve zengin topraklar olacak.
