Pandemi bize çoğu şeyi acı tecrübelerle hatırlattı. Beraber olmaya, sevgiyle kucaklaşmaya ne çok ihtiyacımız varmış meğer… İki yılı aşkın süredir hayatımızda olan koronavirüs, sevdiklerimizle aramıza adeta mesafe duvarı ördü. Hatta bir ara bu sürecin hiç bitmeyeceğini düşündük, korktuk, endişelendik. En çokta o mesafeleri özel günlerde hissettik.
Birlik Beraberlik Ayı
Evet, pandemi bitmedi. Tehlike hala devam ediyor ama etkisi azaldı. Artık sevdiklerimizle daha yakınız. Küçüklüğümüze geri döndük. İçimizi yeniden coşku kapladı. 11 ayın sultanı Ramazan ayına daha normal gireceğiz. Eminim "Normal” kelimesi kulağa hiç bu kadar hoş gelmemişti. İki yıldır buruk yaşadığımız o bayramları daha şen karşılayacağız. Hani her musibette bir hayır vardır ya, pandemi bize aslında birlik ve beraberlik olmadan yaşamanın ne kadar boş olduğunu öğretti.
Mühim Olan Yüzlerin Gülmesi
Konu komşu, akraba hatta tanıdık tanımadık herkes, ne güzelde bir araya gelir. Börekler, yufkalar, erişteler, tatlılar… Günler öncesinden yapılır ama aslında sofrada hangi yemeğin olduğu önemli değildir. Mühim olan o sofrada buluşulmuş olması, yüzlerin gülmesi ve mutlulukların paylaşılmasıdır. Herkes bilir bunu… Ramazan, ne güzel ay… Bolca duaların edildiği, gönüllerin ve ruhların arındığı ay…
Mübarek aya sayılı günler kala, benimde en büyük duam insanlar arasındaki hoşgörünün ve sevginin yitip gitmemesi… Şimdiden Hayırlı Ramazanlar…
