Dönme dolapta bile heyecanlanan biri olarak lunaparklarda benim daha bakarken basımı döndüren bir oyuncaktır kamikaze. Bu aralar haber okumak, görmek de ben de aynı etkiyi yapıyor .Sanki kamikazedeki birinin cebinden bütün çer çöp ortalığa saçılıyor ve kimin neresine denk gelirse gelsin umursamıyor..
Bir anda özgürlük adı altında, eşzamanlı çeşitli illerde ve mekanlarda edep sarayını tarumar eden görüntüler servis ediliyor ve özellikle bazı gruplar tarafından” ne var bunda, herkes istediğini yaşamalı " söylemleri ile destekleniyor.” Doğallığın gereği” diye savunulması ise işin başka bir boyutu!
Kabalığı ve edepsizliği doğallık zannetmek; aklın en uzağına savrulmaktır. Akıl sana ait değilse ruhun özgürlükten bahsedemez. Demek bir anda bu insanlar, kendi istekleriyle aynı günlerde, alenen herkesin gözü önünde hayvanların bile bir kutuya çekildiği fiili yapmaya başladılar. Hiçbir yerden emir almadan, özenmeden, düğmeye basılmadan…
Necip Fazıl'ın” özene özene özünü yetirmek” dediği bir tuzağa düşmediler yani…
Allah insanı kendine halife kılarken akıl ile; aklını da edeple süsledi . Onu bu ikisindeki ölçüsü ile dağ, taş, bitki ve hayvandan üstün eyledi. Kişinin kendine saygısı nefsine hayır demesi ile doğru orantılıdır .
Bu aralar ciğerlerimi yakan bir başka haber de başıboş köpek ya da yasaklı köpek vahşeti!. Bir çocuk köpekler tarafından yolda saldırıya uğruyor, hayati tehlike yaşıyor ya da organlarını kaybedip ölüme kadar gidiyor; sözde hayvan seven ama insan sevmeyen bir kitle” oh olsun” diyecek kadar yerin dibine giriyor. Bir kısım insanlarda; üstüne köpekler saldıran, korkudan aklını kaybeden çocuklara "hareketsiz ağaç gibi ol” taktikleri vermekle meşgul… Diyorum ya; anlamlar ve değerler birbirine karıştı.
Masum olan her can korunmalı elbette. Çocuklarımıza ; hayvana, bitkiye zarar vermemesini, sevip korumasını öğreteceğiz ama insanların yaşadığı yerlerde gruplar halinde dolaşıp, saldırmak potansiyeli olan başıboş hayvanlara da önlem alacağız. İnsan hayatı tehlike altında iken yasaklı ırkları beslemek, başıboş köpekleri savunmak merhamet değildir. En hafif tabiri ile evladını köpeğin ağzında gören o anne- babalara karşı vicdanını terk etmektir.
İnsanlık sarayının tuğlası; zerafettir, merhamettir , sevgidir, saygı ve edeptir. Özgürlük adı altında bu tuğlaları kırıp dökmek insanlığı enkazın altında bırakır…
