Benim şiire , nesire, edebiyata olan merakımı artıran müzik öğretmenimdir. Blok- flüt çalarak not aldığımız dersinde; sıra bana gelince, her defasında” sen sadece bir kıta şiir oku” der, okuyunca da on(10) üzerinden değerlendirmede tam not verir, oturturdu. Müzik öğretmenimin benim şiir okuyuşuma gösterdiği bu ilgi; her gün daha çok şiiri sevmemi, kendime güvenmemi sağladı.
" İnsanı alak'tan yarattım” diyor, Rahman. Alak ; bir şeye bağlı olma, ilişki kurma, bağlanma… İnsan evladının anne karnındaki ilk şeklinden dolayı da; anneye bağlanmış o haline” alak "deniyor ama sadece bu değil. Bizim ruhumuzun da Allah'la(C.C) alakası var. Ruhumuz Rahman'ın esintilerini taşıdığı için Allah sürekli kulu ile ilgilidir. Bu ünsiyeti muhabbete çeviren kul zafere ulaşmıştır.
İlkokullarda çocuklara verilen ödevlerden biriydi; pamuklar arasında fasülye yetiştirmek. Hepimiz özenle o tabakları sular, her gün kontrol eder, tohum çatladı mı bir çığlık atar, yeşillenip boy verince; emek vermenin, ilgi göstermenin bir hayatı nasıl başlatıp büyüttüne şahitlik ederdik. Fasulyeyi yetiştiremeyen öğrenciye hepimizin ilk cevabı; " belli ki ilgilenip özen göstermemişsin” olurdu. Bilirdik ki; alâka gösterilip, özenle yetiştirilen her canlı bunun karşılığını verir.
Şimdi çocukların, gençlerin ellerindeki telefonlarda, tabletlerde sulanan, büyütülmeye çalışılan bahçeleri var. Artık tohumu pamuklara sarıp- sarmalamıyorlar . "Ah! sulamayı unuttum, çileklerim kurumuş” dedikleri bahçe; sanal bir dünya. …
İnsanlığın, dünyanın hızla yapay bir sürece yönlendirildiği günümüzde çocukların ve gençlerin tekrar değerli olanın pamuklara sarıp sarmalanacak gerçek bir ilgiye muhtaç olduğunu görmesi gerekiyor.
Bir yerlerden başlamalı… Tekrar gözbebeklerimize bakarak ilişki kurduğumuz; anne, baba, evlat, dost, eş, yaren olduğumuz alakalı günleri anmalıyız.
Sabahları evden çıkarken gözlerimizi kaldırıp, sıcacık gülümsediğimiz komşumuz, arada bir market yerine özellikle alışverişi tercih ettiğimiz bakkalımız, kendi acımızı unutup onun acısına çözüm aradığımız dostumuz, sesini birkaç gün duymayınca” ya özledim” dediğimiz arkadaşımız, alaka kurduğumuz her yürek; pamuklar içinde sakladığımız fasülyelerdir. Onları besleyip, büyütense ilgimiz , ünsiyetimiz…
Verdikçe çoğalan en büyük sermaye; severek gösterdiğimiz ilgimiz. Bugün dünya ilgi günü. İlgilenenlere…
