Malum, Kongrede Müsavat Dervişoğlu İyi Parti Genel Başkanı seçildi.
Partinin kurucu genel başkanı, partililerin anası, bacısı, ablası Meral Akşener ağlamadan, boşluğa tükürmeden, kürsüyü yumruklamadan, kurşunları ortalığa saçmadan İyi Parti'ye veda etti.
"Başbakan olacağım” dedi.
Olamadı.
Altılı masa ile iktidar olmak için yola çıktı.
İktidar olamadı.
Merkez sağın lider partisi olma, yüzde 20'lerin üzerinde oy alma hayalleri kurdu.
Başaramadı.
Girdiği son seçimden hezimetle ayrıldı.
İyi de Meral Hanım, İyi Parti'yi kurduğu 25 Ekim 2017 tarihinden bugüne geçen altı buçuk yılda Türk siyasi hayatında neyi başardı?
Söleyelim.
Milliyetçi, ulusalcı oyları İyi Parti'de toplayarak merkez sağı bölmeyi başardı.
MHP'ye güç kaybettirmeyi başardı.
Kayı sancağı amblemi ile yola çıktı, milliyetçiliği kimseye bırakmadı.
HDP'nin masanın altında, yanında yakınında olduğunu bile bile, HDP ile gizli açık iş birliği yapmakta hiçbir sakınca görmeyen CHP'nin ekmeğine yağ sürmeyi başardı.
İmamoğlu ve HDP eş başkanı Pervin Buldan'la ağaç dikerek, Demirtaş'ın kahvaltı davetine "hayhay" demekte sakınca görmeyerek HDP ile yan yana olmayı başardı.
Cumhur İttifakı karşıtlığı ile seküler milliyetçi kesimi öyle bir ayrıştırarak bu seçmen gurubunu "Cumhur İttifakına oy vereceğime, CHP'ye oy veririm daha iyi” deme noktasına getirmeyi başardı.
Akşener sonunda devlete yan bakanlara tavizsiz olan milliyetçi bir kesimin oylarını HDP ile iş birliği yapan CHP'ye kanalize ederek rüyanızda görseniz inanamayacağınız bir iş başardı(!)
Milliyetçi oyları bölmeyi başardı.
Bölücülere alan açmayı başardı.
"Yuvayı kurdu, ocağı tüttürdü, annelik yaptı." (!)
Aynı yolda ilerleyeceğini ilk demeçlerinde ifade eden Müsavat Dervişoğlu'nun da İyi Parti Genel Başkanı seçtirmeyi başardı.
Yani muhalefeti dizayn etmeyi başardı.
Daha ne yapsın?
İşte Türk siyasi hayatından böyle başarılı (!) bir Akşener geçti.
Ablamız, kendisine biçilen rolü başarıyla gerçekleştirmiş bir siyasetçi olarak gönül rahatlığıyla evinde mutlu bir hayat sürebilir artık...
