Bazı ruh hastaları vardır ki; onların hastalığının tedavisi yoktur. Neden mi?
Çünkü öncelikle ruh hastası olduklarının farkında değildirler.
Çünkü siyaset düşmanlığı gözlerini kör, kulaklarını sağır etmiştir.
Normal olarak bu Milletin hayrına kim faydalı bir yapmış olursa olsun seviniriz değil mi?
Hayır! Bu hasta ruhlular üzülür. Neden? Çünkü siyasi rakibi yapmıştır.
Türkiye elektrikli otomobil yapar. Rakip firmalar beğenir. Düşmanlarımız takdir eder.
Bunlar bin bir bahane bularak küçümser, tenkit eder.
Türkiye uçak gemisi TCG Anadolu'yu yaparak bu alanda lig atlar. Bir yazar bozuntusu Düşmanlarımıza bile rahmet okutacak "Birkaç bombalık işi var” der.
Türkiye savunma sanayiinde çağ atlayacak ürünler yapar. Bu ürünler sahada denenir. Savaş stratejilerini değiştirir. Adına Ukraynalılar şarkı besteler. Bu ruh hastaları "basit bir dron” diye hafife alır.
Dev şehir hastaneleri yapılır. Bin bir tezviratla "bu hastanelere ne gerek var?” derler. Pandemi döneminde, depremde ne kadar gerekli olduğunu görmezden gelirler. Utanmadan kendileri de hizmet alırlar.
Avrasya'ya, Marmaray'a, köprülere, metrolara, hızlı trenlere karşı çıkarlar. Sabah akşam kullanırlar. Yandaşlarından biri çıkıp teşekkür etme gibi bir hataya düşse davalarına ihanetle suçlarlar.
Türkiye "İMECE haberleşme uydusu”nu uzaya gönderir. "Bu uydu toplama, biz iktidara gelirsek yerlilik oranını % 50‘ye çıkaracağız” derler. Ama İMECE'nin % 90 yerli imkanlarla yapıldığını da bilmezler.
Karadeniz'de doğalgaz bulunur. Sevinmezler. Kullanırlar. Yataklarında sıcacık yatarlar.
Yine de "musluk açılışı, çekirdek çitleyen eşşek ve sıçan adam heykeli” kadar değer vermezler.
İnsanlar bu kadar kör, sağır, izansız, vicdansız nasıl olabiliyor? Anlamak mümkün değil.
"Bu memleket için bir çivi çakandan Allah razı olsun” demek bu kadar mı zor?
"Ben Allah razı olsun demem, Allah'ı ağzına almam” mı diyorsun?
Merci de, Thank you de.
İlk astronotumuzu uzaya gönderince bu ruh hastalarının hazımsızlıkları yine depreşti.
Yazılı-görsel basında ve sosyal medyada neler yazıldı, neler söylendi neler?!.
Elbette uzaya bir astronot göndermek uzay çalışmaları için çok önemli değildir.
Ama bir ufuktur, bir vizyondur, bir başlangıçtır.
Dünyada savaş teknolojilerinin ve iletişimin uzaya taşındığı bir çağda başlangıç bile olsa bu yöndeki çalışmaların önemli ve değerli olduğunu takdir ve teşvik etmek gerekmez mi?
Siyasi karşıtım "dünyanın en iyi bir işini de yapsa takdir etmem” anlayışı var maalesef.
Ülkemizde "siyasi tercih ile milli duruş” ayrımı yapılamaz oldu.
Hal bu ki; bu ülke, bu vatan bizim.
Çöpten yiyecek toplamada birleşmeden önce, milli menfaatlerde birleşmek elzemdir…
