İnsanlık tarihi boyunca kölelik hep var olmuştur. Sadece efendiler ve köleliğin şekli değişmiştir.
Eski kölelere imreniyorum. Ayaklarında veya kollarında zincirler vardı. Köle olduklarını bilirlerdi. Farkında olunca birgün kölelikten kurtulmayı ümit ederlerdi. Kurtulamasalar da bu ümit onları zinde tutardı.
Efendisi onu köle pazarında satardı. O da satıldığının ve efendisinin değiştiğinin farkında olurdu. O dönemin efendileri de dobraydı. Esire " esir " derlerdi.
Biliyor musunuz ? Farkında olmak çok güzel bir duygu. Acı olan farkında olmamak.
Kendini hür zannederek köle olmak ne kadar aşağılayıcı .
Hepimiz köleyiz. Ama farkında değiliz. Kendimizi hür zannediyoruz. Farkında olmadığımız için de kölelikten kurtulamıyoruz. Çünkü zincirlerimiz var, ama görünmüyor.
Köleye " vatandaş " denir olmuş .
" Benim işçim, benim memurum, benim köylüm " diyerek hizmet ve hürriyet vaadiyle efendi olduklarını gizliyorlar. Eski efendiler gibi dobra değiller. Hilekar ve düzenbazlar. Bizi hürriyet masallarıyla avutuyorlar. Ünlü bir düşünür " Yüzme bilmeyen milyonları deniz kıyısına götürüyorlar. İşte size deniz. Dilediğiniz kadar yüzmekte hürsünüz diyorlar. Bu bir aldatmaca . Yüzme bilmeyenin yüzme hürriyeti olabilir mi? " diyor.
Bizi elektronik ve plastik zincirlerle bağlamışlar.
Televizyonlar ve internet bizi öyle bir köleleştirmiş ki kurtulabilene aşkolsun.
Efendiler, reklamlarla insan nefsini tahrik ederek, ihtiyaç olmayanı ihtiyaç göstererek tüketim çılgınlığı oluşturdular. Kredi kartlarını da elimize tutuşturdular. "AVM'ler kapitalist sistemin mabetleri " oldu.
Plastik kelepçelerle bizi bankalara bağladılar. Gelirimizden fazla harcar, bankalar için çalıştırılır olduk.
Çoğunluğumuz - menfaati veya idealleri için- bağlandığı siyasi partiye sorgusuz itaat ederek köleleştirildi.
Kimimiz bir takımın fanatik taraftarı olmakla özgürlüğümüzü yitirdik. Kimimiz İslam adına "karşısında ölü gibi olmak zorunda hissettiği" bir muhterem kula kullukla köleleştirildi.
Bazılamızı şans ve talih oyunlarına bağımlı hale getirdiler.
Bizi , körükledikleri menfaat ve para hırsının esiri yaptılar. Modern köleler olduk. Bankalar ve kapitalist sistem ise efendi. Efendiler köleleri olduğumuzu biliyorlar. Ama biz köleliğimizin farkında değiliz. İşin en tehlikeli yanı bu.
Kölelikten kurtulmanın yolu köle olduğumuzun farkında olmaktır.
Zincirleri kırabilmek, zincirlerle bağlı olduğumuzu görebilmekle olur.
Var mısınız gerçekten hür olmaya?
Var mısınız israf çılgınlığından kurtularak zincirleri kırmaya ?
Hiçbir şeyin bağımlısı, fanatiği olmamaya? Akıl ve mantığı önceleyip hiçbir şeye körü körüne bağlanmamaya, hiç kimsenin esiri olmamaya?
Ve var mısınız, sadece yaratana itaaati onun emirlerini hayatın merkezine koymaya ?
Yaratıcıdan başka itaat edilecek, bağlanacak şahıs veya varlık görmemek gerçekten hür olmaktır. Ey sahte efendiler! Sizin adınıza üzgünüz. Kölelerinizi kaybetmeye başladınız. Artık bu millet uyanıyor. Esir olduğunun farkına varıyor. Daha da varacak.
Yaşasın gerçek hürriyet.
