Anadolu'yu bizlere vatan yapan Malazgirt Zaferi'nin 954. Yılını kutluyoruz.
Başta Sultan Alpaslan ve ordusu olmak üzere bu vatanı bizlere armağan eden 1000 yıldır her tehlikeye düştüğünde vatanımızı savunan kahramanlarımıza minnet ve şükranlarımızı sunuyorum.
Zaferler sadece kuru bir anma ve övünme sebebi olamaz ve olmamalıdır.
Zaferi kazandıran şartlar, zaferlerin arkasında yatan inanç sistemi, birlik beraberlik ruhu gibi toplumsal dinamikler yanında çağın gerektirdiği teknolojiyi yakalamak gibi hususlar iyi etüt edilmeli, günümüze dair altın dersler çıkarılmalıdır.
Savaş hazırlıklarını tamamlayan ve ak giysileri giyerek "Ölürsem kefenim bu olsun” diyen Sultan Alparslan, Cuma sabahı ordugâhtaki kumandanları toplayarak Allah'a şöyle yakarışta bulundu:
"Ey Allahım! Sana mütevekkil oldum ve bu cihadda sana yaklaştım; şu an senin huzurunda secdeye kapanıyor ve yalvarıyorum. Bu sözlerim benim gerçek duygularımı yansıtmıyorsa beni ve beraberimdeki yardımcılarımı kahr et! Eğer içtenliğimi kabul edersen bu cihadda düşmanlara karşı bana yardımcı ol ve beni muzaffer bir sultan kıl! ”
İyi ki o zaman laiklik ve anayasa mahkemesi yoktu. Yoksa Cumhuriyet Başsavcısı Sultan Alpaslan'ın laikliğe aykırı davrandığı gerekçesiyle Anayasa Mahkemesi'ne başvurur, Anayasa Mahkemesi de Yüce Divan sıfatıyla Alpaslan'ı yargılar ve mahkûm ederdi.
Tüm eksiklerine ve hatalarına rağmen Anadolu'da hüküm süren sultanlar, padişahlar 850 yıl Alpaslan gibi düşünmüşler, devletlerini bu anlayışla yönetmişlerdi.
Ancak son yüz yılda Malazgirt Zaferi'mizin ve diğer tüm zaferlerimizin itici gücü olan inancımızın ve cihad anlayışımızın yerini laiklik aldı.
Artık Devlet Başkanı meclis kürsüsünden "Fakat, bu prensipleri, gökten indiği sanılan kitapların dogmaları ile asla bir tutmamalıdır. Biz, ilhamlarımızı, gökten ve gayipten değil doğrudan doğruya hayattan almış bulunuyoruz.” Diyordu (M. Kemal Atatürk TBMM Zabıt Ceridesi, cild 20, Içtima 1, 1.11.1937, sayfa 3. Büyük Millet Meclisi Kütüphanesi)
Tüm zaferlerimizin itici gücü olan inancımızın yerini laiklik aldı da ne mi oldu?
"Zulüm 1453'te başladı” diyen Rum yanlısı soysuzlar türedi.
"Sevişirim evlenmem, hamile kalırım doğurmam, namus mu? Kirletmeden duramam” diyen ahlaksızların sesleri duyulur oldu.
LGBT sapkınlığı toplumu bir virüs gibi sarmaya başladı.
Uyuşturucu kullanımı, zina, hırsızlık, cinayet, rüşvet, kamu malını çalma sıradanlaştı.
Aliya İzzetbegoviç "Savaş, düşmana yenilince değil, ona benzeyince kaybedilir" diyor ya!
İslam Âlemi de düşmana benzedikçe dünya siyasetinde silikleşip etkisizleşiyor. Gazze soykırımını seyretmekle yetiniyor.
Bu nesle Malazgirt Zaferi'ni kazananların nesli diyebilir miyiz?
Alpaslan'ın zaferini kutlamayı gerçekten hak ediyor muyuz?...
