PKK’nın çekilmesiyle oluşacak yeni süreci , PKK’yı kurduran/kullanan güçlerden ayrı düşünmek mümkün değil.O halde ;bu süreci doğru okumak ve doğru çıkarımlar yapmak zorundayız.
PKK yıllardır stratejisini ““silahlı mücadele, siyasi mücadele ve devletleşme” olarak ilan etti.Bu noktada PKK’nın silahlı mücadeleyi tamamlayıp siyasi mücadeleye geçtiği ,Kürdistan’ı kurmak için Kandil’de nadasa çekildiği anlaşılıyor.
Muhatap alınarak meşruiyet kazanması, PKK için en büyük kazançtır.PKK’nın şiddeti bırakarak sınır dışına çekilmesi bir son değil, taleplerini ‘meşru zeminde, meşru araçlarla’ çok daha güçlü gündeme getireceği bir dönemin başlangıcıdır.“Tam demokratik” Türkiye’nin meşru zemindeki taleplere direnmesi teröre direnmesi kadar zordur.
Barış sadece silahların susmasıyla sağlanamaz.Çözüm sürecinin püf noktası budur.
Mevcut süreç nereye gider, bilemeyiz. Ama demografik, sosyolojik, ekonomik faktörler PKK lehinedir. Zira bölge nüfusu ,hızlı artışı ile 2025'te genel nüfusun yarısına ulaşacaktır.Kürt kardeşlerimizi temsil etmeyen PKK (etnik-sosyalist Kürt milliyetçiliği) milletvekili sayısını artıracaktır.Kürt kardeşlerimiz bu kirli oyundan kurtarılmalıdır.
Bütün bu gelişmeler nihai tahlilde asıl meselenin alt başlıklarıdır. Asıl mesele şudur :Kürdistan Bölgesel Yönetimi 45 milyar varil petrol, 3,5 trilyon m3 gaz rezervine sahip.Bu Azeri-Türkmen rezervinin altı katıdır. Bu gerçek karşısında süreci, enerji siyasetinden ayrı düşünmek mümkün değildir.
ABD ve Batı siyasi-ekonomik hakimiyetini, Çin ve Hindistan büyümesini, Rusya sıcak denizler ve global aktörlük hedefini sürdürmek için denklemde olmak zorundadır. Bu enerji ihtiyacı Ortadoğu’yu önemli kılmaktadır.
ABD -AB-İsrail ittifakı ; 1.Dünya Savaşı sonrası İngiltere’nin bölgede kurduğu statükonun biriktirdiği etnik-mezhep gerilimini “Ortadoğu haritasını değiştirerek yönetmek” istiyor.Projenin adı BOP ve Arap baharı.
Yeni ve ihtilaflı sınırlarla yeni krizler üretmek emperyalistlerin ana metodudur. Böylece bölge halklarını ve devletlerini sürekli gerilimli tutarak; oluşan krizlere müdahale imkanı bulurlar. Bölgedeki gerilimin asıl nedeni budur.
Bu denklemde Türkiye, global siyasi aktörler ve taşeron teşkilatlar (PKK, PDK ve YNK)ın menfaatleri barış sürecinde örtüştü. Menfaat denklemi değiştiğinde ABD ve Batı PKK’yı tehdit unsuru olarak kullanmak, yeniden başımıza bela etmek için- rezerv terör tehdidini- Kandil’de beslemeyi sürdürecek.
Aysel Tuğluk “Suriye’de bir süre, İran’da yakın gelecekte tekrar silahlı mücadeleyi sürdüreceğiz” diyor. Yoruma gerek var mı? PKK, silahı ortak düşmanları Suriye ve İran’a doğrultursa, İran merkezli Şii bloku zayıflar.
BOP artık Ortadoğu’da sınırları belli, bağımsız devletler yerine etnik, dini ayrılıkları öne çıkarıyor.
BOP ileride 75 milyonluk İran’ın ,25-30 milyonunu oluşturan Şii İran Azerilerini de İran’dan koparacaktır.
ABD -Batı-İsrail ittifakı,Kürt coğrafyasının PKK, PDK, YNK ,Hizbullah vb örgütlerle kontrol ederek Türkiye’nin başında Demokles’in kılıcını sallandırmayı İran’ı tehdit etmeyi ve istikrarını engellemeyi amaçlamaktadır.
Sünni bloku, Türkiye, S.Arabistan ve Katar üzerinden örgütleyen ABD, “siz yeni Osmanlısınız” gazı ile Ortadoğu’yu yeniden şekillendirmek için Türk ordusunu operasyon gücü olarak kullanmak istiyor. Karşılığında Türkiye’yi destekliyor. ABD , Arap sermayesini Türkiye’ ye transfer ettiriyor. Dünyada ekonomik kriz varken Türkiye ekonomisinin canlılığının nedeni - dinamik ekonomi ve dış politikalar yanında -bu kaynak transferleridir.
Resmi ideoloji ; dini, etnik kimlikleri ve farklılıkları dışlayarak, tek tipleştirme politikasıyla, insanımızı mutsuz etmiştir. Sebep olduğu sorunları görmek ve çözmek yerine inkar politikalarıyla kafasını kuma sokmuştur.Devletin sahip çıkamadığı ve mutlu edemediği bu milletin fertleri, suni ayrımlarla fikren, etnik ve toprak olarak bölünmek birbirine düşman edilmek ve global siyasi aktörlerin piyonu haline getirilmek istenmektedir. Bu oyunlara gelmeyelim.Birlik ve dirliğimizin kodları şanlı tarihimiz, medeniyetimiz ve dinimizde saklıdır.
