Türkiye’den bir Papa geçti.
Papa, Vatikan Devlet Başkanı.
Aynı zamanda Hristiyan aleminin en büyük dini lideri.
Peki bir insan nasıl oluyor da hem Devlet Başkanı, hem de Hristiyan aleminin en büyük dini lideri olabiliyor?
Size soruyorum fanatik laikler.
Papa’nın laik Türkiye Cumhuriyeti’ni ziyaret etmesi ve Cumhurbaşkanı’nın Papa’yı kabul etmesi laikliğe aykırı değil mi?
Üstelik “körle yatan şaşı kalkar” misali Cumhurbaşkanı, “Papa hem Devlet Başkanı, hem de Hristiyan aleminin en büyük dini lideri olabiliyorsa ben neden olmayayım?” derse…
Kendini devlet başkanı ve İslam aleminin dini lideri “halife” olarak ilan ederse laiklik elden gitmez mi?
Diyanet İşleri Başkanlığı’nın Başbakanlığa bağlı olmasını “din ile devlet işlerinin ayrılması” olarak tanımladığınız laikliğe aykırı görme hassasiyet ve samimiyetini göstermediğiniz gibi, buna da “olsun” der misiniz?
Yoksa, kökten dinciler Atatürk’ün bize emanet ettiği laik Cumhuriyeti ele geçirdi, naralarıyla “Cumhuriyeti koruma ve kollama görevini” (!) yerine getirmesi için orduyu darbeye mi çağırırsınız?
Bana kalırsa orduyu darbeye çağırmanın modası geçti. Çözüm de sağlamadı.
Baksanıza tam, yarım, e- bildiri, post modern gibi türlü darbelere sığındığınız ve darbe şakşakçılığı yaptığınız halde hala iktidar olamıyor, olma ihtimali de taşımıyorsunuz.
En iyisi Devlet Başkanlığı ile dini lider olmanın laikliğe aykırı olduğunu Papa’ya anlatın ve O’nu laiklik konusunda eğitin.
Ama Papa’nın “tereciye tere satmayın” deme tehlikesi olduğu konusunda sizi uyarıyorum.
Papa böyle bir sözle sizi püskürtürse hiç şaşırmayın. Gülüp geçin. Geri adım da atmayın.
Papa’ya “boynuz kulağı geçer” deyin.
Sizin laikliği bu kadar bilinçle ve hararetle savunmanız karşısında Papa’nın duygulanacağından “Batı kültürünün yılmaz savunucuları ve bekçileri” olarak sizi üstün hizmet madalyası ile ödüllendireceğinden eminim.
Ancak kafama bir şey takıldı.
Elbette ki; Papa’nın vereceği üstün hizmet madalyasının üzerinde haç işareti olacaktır.
Bu madalyayı alsanız da olmaz, almasanız da.
Yani “aşağısı sakal, yukarısı bıyık.”
Hay aksi!
Yine döndük mü başa?!...
