Bugün 8 Mart
Dünya Kadınlar Günü...
Gazze'de enkazları süpürüp çocuklarına iftar hazırlayan annenin de 8 Mart'ı...
Suriye'de yavrularına siper olup ekmeğini taştan çıkaran kadının da 8 Mart'ı...
Kağıt toplayan, torunlarına hem kucak hem yuva olan nenenin de 8 Mart'ı...
Öldürülen, dövülen, sürüklenen, şiddet gören kadınların da 8 Mart'ı...
Başörtüsü yüzünden işinden olan, aşağılanan, ikinci sınıf muamelesi gören kadınların da 8 Mart'ı...
Namaz kıldığı için işyerinde mobbing uygulanan kadının da 8 Mart'ı...
Okuma hakkı elinden alınan, okula yollanmayan genç kızların da 8 Mart'ı...
"Saçı uzun, aklı kısa" denilerek yok sayılan, fikri alınmayan kadınların da 8 Mart'ı...
Peki, kutlamalarınızı yaparken bunları düşündünüz mü?
Kadının günü, ona çiçek verildiği, birkaç güzel söz söylendiği gün değil. Kadının gerçekten hakkının verildiği, öldürülmediği, ezilmediği, hor görülmediği, saygı duyulduğu gündür. Kadın, Peygamberimizin dediği gibi emanettir. Ama emanet gibi korunmuyor, kollanmıyor. Dövülüyor, öldürülüyor, susturuluyor. Ve sonra bir gün, yılda sadece bir gün "Kadınlar Günü" kutlanıyor.
Ey güzel İslam! Senin sunduğun adalete, senin kadına verdiğin değere ne kadar da muhtacız! Allah'ım, sen cenneti annelerin ayakları altına serdin. Sen kadını yücelttin, onurlandırdın. Ama biz, kadınlara gün biçiyoruz. Oysa kadınların günü, ürettikleri, çalıştıkları, anne oldukları, vatanlarına hizmet ettikleri, hayata anlam kattıkları her gündür. Kadına gerçekten değer verilen, onun korunduğu, saygı duyulduğu, yaşama hakkının elinden alınmadığı bir dünyada kadınlar yeşerir. Kadın iyi eder, kadın sever, sarar, korur. Kadın yeniden hayat verir, iyileştirir.
Ve merhameti tüm dünyaya yeter. Kadın çiçek değildir. Kadın kadındır.
Bugün kutlamak değil, düşünmek günü.
8 Mart Dünya Kadınlar Günü, gerçekten hak ettiği gibi yaşanılan bir dünya dileğiyle...
