Kur'an Tin suresinde "İncir ve Zeytin” örneğinde sıralamada önce tatlı diyor.
Çünkü sistem kolaydan zora çalışır.
Ya da basitten daha önemliye…
Yemekte buna dikkat ederim.
Önce tatlı, sonra çorba.
Meyve varsa da; önce meyve sonra çorba ve diğerleri…
Asıl konumuz bu değil tabi ki…
Hayatta acı mı daha eğitici, yoksa tatlı mı?
İkisinin eğitimde etkisi konusunda tatlı hafif başlangıç acı ana yemektir.
"Kedi kabahati üzerinde terbiye edilir.”
Demire yüksek ateşle ve çekiç darbeleriyle şekil verilir.
Acının etkili eğiticiliği iki şekilde sonuçlanır:
Acı ya daha çok azdırır.
Ya da ıslah eder.
Acının azdıran örneği lanetlenmiş kavim İsrail Oğulları'dır.
Acının ıslah eden örneği sahabe nesli ve asr-ı saadettir.
Kur'an- Kerim acının, musibetin ve felaketin bu eğitici tarafına sıklıkla başvurur.
Tatlıyı hafif başlangıç olarak hızla geçer, acının, ana yemeğin üzerinde uzun uzun durur.
Bedir'i hızlı geçer; ama Uhud'u ayrıntılı anlatır.
Kızıldeniz'i hızlı geçer ama Tufan'da yavaşlar.
"Abese ve tevella” der, "emaneti ehline döndürün” emreder, "İfk olayı” üzerinde ciltler dolusu anlatılabilecek uyarılar yapar.
Aslında bireysel ve toplumsal olarak yaşadığımız acı ve travmalar dünyamızın sıkı sık yaşadığı depremler gibidir.
Depremler hazırlıklı ve sağlam binalar yapıldığında; büyük fırsatlarla gelir.
Madenlerin kapağını ve kilidini açar, misafirdir ve hediyesi gelmez.
Yeni yeni taze taze ikramlar istifademiz için yukarıya doğru taşınır.
Musibet ve travmalar da öyledir.
Psikolojik, sosyolojik ve ekonomik olarak gelecek travmalara hazır kişi ve kurumlar; yaşanan "kırılma noktası”ndan güçlenerek çıkarlar.
Sizin tercihiniz hangisi:
Acı mı, tatlı mı?
