Bazı araçlarda görüyoruz: "Babamın gölgesi yeter” sözünü.
Peki, babanın ya da birinin gölgesinde durmak iyi bir şey mi?
İnsan anne karnında 9 ay süresinde geliştikten sonra dünyaya doğar.
Doğduğunda ilk iş olarak onu 9 ay boyunca besleyen göbek bağı/kordon kesilir.
Peki, göbek bağı/kordon kesilmezse ne olur.
Anne ve bebek ikisi de zehirlenir.
Yanlış ilişkilerde kullanılan "toksik/zehirleyici ilişki” buradan gelir.
Her derman ölçüyü aşarsa dert getirir.
9 ayı tamamlayıp dünyaya gelerek göbek bağı/kordonu kesilen bebek bu kez annesinin memesine bağlanmıştır.
En az 24 ay emerek ağız/göz ve kalbini anneye doyuran bebek memeden de uzaklaşır.
Anne karnındaki karanlık ve memenin gölgesinden çıkan bebek hızla kendi kişiliği ve karakterini inşa ederek ayaklarının üzerinde durmaya çalışır.
Anne/Babanın görevi de çocuklarının kişilik ve karakterinin inşasında ona gölge olmak değil; sadece destek ve rehberlik yapmaktır.
Allah'ın vahidiyet içindeki zirve sır olan ehadiyet üzere yarattığı çocuklarının özgünlüğüne/farklılığına saygı, sabır ve tahammülle yetişmesi için gerekli bütün alt yapı ve lojistik desteği sağlamak anne/babanın görevidir.
Çocuğun üzerine aşırı abanıp, ona anne/baba kendi kafalarındaki modeli dayatmaları (kendi özgün kişiliği de el atında muhafaza edeceği için) borderline kişilik bozukluğunun sebebidir.
En iyi anne/baba ve eğitimci vereceklerini vererek kendisini en kısa sürede "geçersiz” hale getirebilendir.
Bu anlamda çocuk için hayat yolunda anne/baba ve sınıf öğretmeni sadece köprü olmalıdır.
Çocuk gölgede değil güneşte gelişir.
Gölge konfordur ve konfor çürütür.
Lütfen! Allah ile güneş arasına birilerini alarak –bu babanız/anneniz de olsa- gölge etmelerine müsaade etmeyin.
Birçok bıyıklı çocuğun hala kendilerini babalarının gölgesine sığınmak zorunda hissetmelerine neden olmak bir babanın evladına yapacağı en büyük kötülüktür.
O gölge bir şekilde kalktığında güneşin ışıklarına bıyıklı halleriyle yakalandıklarında onlar en büyük yıkımı yaşıyorlar.
Ali Şeriati annesine bir ağaca çıkarmasını ister.
Annesi, "kendin çıkmadığın yerden inemezsin evladım” der ve isteğini reddeder.
"Çocuklarınız sizin çocuklarınız değil,
Onlar kendi yolunu izleyen Hayat'ın oğulları ve kızları.
Sizin aracılığınızla geldiler ama sizden gelmediler
Ve sizinle birlikte olsalar da sizin değiller.
Onlara sevginizi verebilirsiniz, düşüncelerinizi değil.
Çünkü onların da kendi düşünceleri vardır.
Bedenlerini tutabilirsiniz, ruhlarını değil.” (Halil Cibran)
Çocuğun anne karnından başlayıp son nefese kadar devam eden eğitim/gelişim/dönüşüm etapları araçların otomatik vites geçişleri gibi birinden diğerine sorunsuz bir biçimde vaktinde/zamanında yaşanmalıdır.
Bu anlamda anne/baba/sınıf öğretmeni çocuğa gölge etmeden her etabı tamamlaması konusunda ona rehberlik etmeli, desteklemeli, motive etmeli ancak; asla ve asla gölge etmemelidir.
Gölgede duranın gölgesi olmaz.
